🔹افزایش جریان عبور نفت از تنگه هرمز و انتقال کشتیبهکشتی در دریای عمان نشاندهنده بازگشت به وضعیت عادی نیست، بلکه نوعی لجستیک اضطراری پرهزینه برای مدیریت ریسک به شمار میآید.
🔹اگرچه عبور نفت تحت اسکورت نظامی آمریکا جهشهای شدید قیمتی را مهار کرده و صادرات منطقه را به ۱۵ تا ۱۶ میلیون بشکه رسانده، اما هزینههای سنگین بیمه، عملیات انتقال، زمان انتظار و حضور مداوم نظامی، هزینه رساندن هر بشکه نفت به مقصد را به شدت بالا برده است.
در مواجهه با این شرایط سه سناریو متصور است:
🔹تداوم وضع پرهزینه موجود و بازگشت اجباری به مذاکره برای کاهش مخارج، تثبیت کامل اسکورتها و افزایش فشار بر ایران، یا تشدید مجدد تنشها و جهش قیمتها که توافق را برای واشنگتن ارزانتر از حضور نظامی میکند.
🔹بنابراین اهرم ایران از میان نرفته، بلکه ماهیت آن از «توان بستن کامل تنگه» به «تحمیل هزینههای سنگین به آمریکا برای باز نگهداشتن آن» تغییر یافته است.
