کلا اهل موسیقی نیستم و خیلی کم گوش میکنم.
این گوش کردن تا اواخر دهه هشتاد، محدود به موسیقی سنتی و گاهی آثار کلاسیک غرب بود.
در سن جوانی موافق گوش کردن زیادش نبودم و برداشتم این بود که به ذهنم آسیب میزنه و ریتمیک شدن ذهن جلوی تمرکز بالا رو میگیره و یا تصمیمگیریها رو سخت میکنه.
یادمه با عرفان که دوست شده بودم متوجه شدم بعد از شجریان، علاقه زیادی به سیاوش قمیشی داره و منم آثار موسیقیایی اون نسل برام جذابتر شد.
(امیرعلی هم به فرهاد خیلی علاقه داشت، علی بزمونه هم که عاشق ابی بود😅)
اولین سرچهام در مورد سیاوش قمیشی، یادمه به پرنده رسیده بود که با معین با هم خونده بودن. زیاد برام جذاب نبود و همین سبب شد که چندان علاقهمند به اون فضا نشم.
البته مثل اکثر آثار هنری، نظر آدم در سنین مختلف عوض میشه.
الان به فراخور گردش در اینستا و خصوصاً بازخوانی برخی از اون آثار، برخیشون گاهی برام جذاب میشه.
ولی همچنان دورم از این چیزا و صرفا گاهی روی موارد خاصی قفلی میزنم.
6
1August 21, 2026 359 3
