خطر عجب عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي… — صُحُفٍ مُطَهَّرَه — TG.ME

⚠️ خطر عجب

عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَجَّاجِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: إِنَّ الرَّجُلَ لَيُذْنِبُ الذَّنْبَ فَيَنْدَمُ عَلَيْهِ وَ يَعْمَلُ الْعَمَلَ فَيَسُرُّهُ ذَلِكَ فَيَتَرَاخَى عَنْ حَالِهِ تِلْكَ فَلَأَنْ يَكُونَ عَلَى حَالِهِ تِلْكَ خَيْرٌ لَهُ مِمَّا دَخَلَ فِيهِ. (الكافي ط - الإسلامية، ج‏2، ص313، ح4)

از عبدالرحمن بن حجاج، از امام صادق (ع):
«همانا گاهی شخص گناهی مرتکب می‌شود و بر آن پشیمان می‌گردد، اما [سپس] عملی انجام می‌دهد که باعث خوشحالی او می‌شود [و دچار غرور می‌گردد]، پس از آن حالت (پشیمانی و تواضع) فاصله می‌گیرد؛ پس برای او بهتر است که بر همان حالت [پشیمانی و فروتنی] باقی بماند تا اینکه وارد آن حالت [غرور و خودپسندی] شود.»

مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ نَضْرِ بْنِ قِرْوَاشٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: أَتَى عَالِمٌ عَابِداً فَقَالَ لَهُ كَيْفَ صَلَاتُكَ فَقَالَ مِثْلِي يُسْأَلُ عَنْ صَلَاتِهِ وَ أَنَا أَعْبُدُ اللَّهَ مُنْذُ كَذَا وَ كَذَا قَالَ فَكَيْفَ بُكَاؤُكَ قَالَ أَبْكِي حَتَّى تَجْرِيَ دُمُوعِي فَقَالَ لَهُ الْعَالِمُ فَإِنَّ ضَحِكَكَ وَ أَنْتَ خَائِفٌ أَفْضَلُ مِنْ بُكَائِكَ وَ أَنْتَ مُدِلٌّ إِنَّ الْمُدِلَّ لَا يَصْعَدُ مِنْ عَمَلِهِ شَيْ‏ء. (الكافي ط - الإسلامية، ج‏2، ص313، ح5)

از محمد بن سنان، از نضر بن قرواش، از اسحاق بن عمار، از امام صادق (ع):
«دانشمندی نزد عابد کسی آمد و از او پرسید: نماز تو چگونه است؟ عابد گفت: از کسی مثل من درباره نمازشان پرسیده می‌شود؟ در حالی که من فلان و فلان مدت است که خدا را عبادت می‌کنم! دانشمند پرسید: پس گریه کردن تو چگونه است؟ گفت: چنان گریه می‌کنم که اشک‌هایم جاری شود. دانشمند به او گفت: همانا خندیدنِ تو در حالی که [از خدا] بیمناکی، برتر از گریه کردن تو در حالی که [بر عبادت خود] مغروری است؛ چرا که شخصِ مغرور، هیچ ذره‌ای از عملش [به درگاه خدا] پذیرفته نمی‌شود.»
____
متأسفانه در فضاهای احساسی مذهبی، مکرراً دیده می‌شود که در اثر دانش اندک، و تبلیغات یکسویۀ برخی از سخنرانان، شاعران و مداحان، این گمانه برای عده‌ای به وجود می‌آید که به خاطر فلان عبادت یا مناسک برترین خلایق خدا هستند. با این اعتماد به نفس کاذب هم خود آسیب بسیار می‌بینند، و هم با عجله و بدون اطلاع کافی از دلایل نظرات متفاوت به طعن و تحقیر دیگران می‌پردازند.
@sohof2
August 31, 2026 122 5