Sof_aqida.uz I Расмий канал

بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ اللَّهُ لا إِلٰهَ إِلاَّ هُوَ الحَيُّ القَيّومُ ۚ لا تَأخُذُهُ سِنَةٌ وَلا نَومٌ ۚ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَما فِي الأَرضِ ۗ مَن ذَا الَّذي يَشفَعُ عِندَهُ إِلاَّ بِإِذنِهِ ۚ يَعلَمُ ما بَينَ أَيديهِم وَما خَلفَهُم ۖ وَلا يُحيطونَ بِشَيءٍ مِن عِلمِهِ إِلاَّ بِما شاءَ ۚ وَسِعَ كُرسِيُّهُ السَّماواتِ وَالأَرضَ ۖ وَلا يَئودُهُ حِفظُهُما ۚ وَهُوَ العَلِيُّ العَظيمُ

Maʼnosi: Mehribon va rahmli Allohning nomi ila boshlayman. Alloh, Undan o‘zga iloh yo‘q. U tirikdir va qayyumdir. Uni mudroq ham, uyqu ham olmas. Osmonlaru yerdagi narsalar Unikidir. Uning huzurida o‘zining iznisiz hech kim shafoat qila olmas. U ularning oldilaridagi narsani ham, ortlaridagi narsani ham bilur. Uning ilmidan hech narsani ihota qila olmaslar, magar o‘zi xohlaganini, xolos. Uning kursisi osmonlaru yerni qamragan. U ularni muhofaza qilishdan charchamas. Va U Aliy va Azim zotdir.

Ботил даъво: Дин ва сиёсат ажралмас, динни ибодат билан чеклаш – хоинлик. Расмий уламолар ҳам хато йўлда.
 

Раддия: “Дин ва сиёсат мутлақ бир бутун, уни ажратиш – диндан узоқлаштириш” деган даъво аҳли сунна уламоларининг илмий қарашларига тўлиқ мос келмайди. Ҳанафий фақиҳлари диннинг асосий мақсади ақида, ибодат ва ахлоқни муҳофаза қилиш эканини таъкидлаб, сиёсий ихтилофлар орқали фитна чиқаришдан қайтарганлар (Сарахсий, “ал-Мабсут”).

Имом Таҳовий “Ақидатут-Таҳовия”да жамоат бирлигини сақлаш аҳли сунна усули эканини баён қилади.

Шунингдек, Имом Ғаззолий “Иҳёу улумид дин” асарида динни сиёсий зиддиятларга қурбон қилиш жамиятга зарар келтиришини таъкидлайди.

Демак, динни фақат сиёсий шиорга айлантириш ҳам, уламоларни “сарой муллалари” каби иборалар билан камситиш ҳам илмий услубга тўғри келмайди; масалалар Қуръон, суннат ва мўътабар уламоларнинг асосли қарашлари асосида баҳоланиши лозим.

Аслида бу даъво радикал тоифалар одатига кўра, ҳақ билан ботилни аралаштириш услубига асосланган. Исломнинг шаръий маъноси, Ислом “Аллоҳ ягона” деб эътиқод қилиб, унга бўйсуниш ва бутун қалб билан унга ихлос қилиш ва Аллоҳ буюрган диний эътиқодга иймон келтиришдир. Қуръони каримда Ислом ширкка (Аллоҳнинг шериги бор, деб ишонишга) қарши қўйилган.

Бошқа оятларда Ислом Аллоҳга ихлос қўйиш ва унга бўйсуниш, итоат қилиш маъноларида ҳам келган.Аллоҳга итоат қилган ва Аллоҳ юборган Пайғамбарларга эргашган киши мусулмон дейилади.

Сиёсат-айни кунга келиб, давлатларнинг ўз сохасини маълум мутахассислари дунёдаги амалда мавжуд бўлган ўзаро халқаро алоқаларнинг нормалари асосида шуғулланадиган муайян мухим бир амалиёти ҳисобланади. Хатто мусулмон давлатларининг барчасида ҳам сиёсатчилари ва дин пешволари алохида-алохида фаолият юритиши маълум нарса.

Бинобарин, қайси бир мусулмонлар яшайдиган юртда исломнинг асосий рукнлари бўлган намоз, рўза, закот, ҳаж сингари ибодатларга эмин-эркин шароитлар яратилган бўлса, бундай бемаъни даъволар қилиниши нотўғридир.

Ўткирбек Собиров
Ўзбекистон мусулмонлари идораси бўлим бошлиғи,
Тошкент ислом институти ўқитувчиси

Бомдод 05:20;
Пешин 13:00;
Аср 17:25;
Шом 19:25;
Хуфтон 20:55.