🔰 در آغوش گرفتنِ ازخودبیگانگی: چرا راهی جز ازخودبیگانگی نیست؟
ازخودبیگانگی در این متن نه یک بیماری برای درمان، بلکه شرط بنیادین سوژهبودن معرفی میشود. تاد مکگوان استدلال میکند که ما هیچگاه با خود، هویت، بدن، میل یا جایگاه اجتماعیمان کاملاً یکی نیستیم؛ و درست همین شکاف است که امکان آزادی، سیاست، برابری، نقد و دگرگونی را فراهم میکند. اگر انسان بتواند کاملاً خود را بشناسد و با خود یکی شود، دیگر نه فاصلهای برای اندیشیدن باقی میماند و نه امکانی برای مقاومت در برابر آنچه طبیعت، جامعه یا هویت از او میخواهد.
پس مسئله این نیست که باید ازخودبیگانگی را پشت سر بگذاریم و به خودی اصیل بازگردیم؛ چنین خودِ کاملی از ابتدا وجود نداشته است. مسئله این است که ازخودبیگانگی را بهمثابه شرط رهایی بپذیریم: همان چیزی که ما را از فروکاستن به هویتهای آماده، منافع طبیعی و نظمهای اجتماعی نجات میدهد. متن کامل نوشتهی #تاد_مکگوان را با ترجمهی #مانی_بورستانی در انگاره بخوانید.
Engare.net/embracing-alienation
🤝 رسانه، شمایید. لطفاً با دوستان خود به اشتراک بگذارید.
✔️ عضویت سریع در کانالهای شبکهجامعهشناسی (add list)
Forwarded fromانگاره | رسانه علوم اجتماعی و سیاستگذاری اجتماعی
9
2
1July 25, 2026 2K 22
