🔰 سایۀ سنگین جغرافیا و طبقه بر آیندۀ انسان
🖋 علیرضا چمنزار
▪️بانک جهانی شاخص سرمایۀ انسانی را ارتقا داده و ارزش تحلیلی نگاه جدید در آن است که این حلقهها را کنار هم میگذارد. گزارش اخیر بانک جهانی بر مبنای این شاخص، استدلال میکند که سرمایه انسانی به شکلی نامرئی، کند و نابرابر در مکانهای خاصی انباشت میشوند و سیاستگذاریها باید بر بستر خانهها، محلهها و محلها کار متمرکز شوند.
▫️در این روش بر خلاف نسخۀ قدیمی شاخص سرمایه انسانی، مسیر انباشت قابلیتها را نه فقط تا پایان نوجوانی، بلکه تا حدود ۶۵ سالگی دنبال میکند و سه حوزه سلامت، آموزش و اشتغال را در یک قاب واحد مینشاند. در نتیجه، ضعف بازار کار، اشتغال کمکیفیت، فرصتهای محدود یادگیری در محیط کار و حتی گسست میان آموزش و حرفه، به متن تحلیل وارد میشوند.
▪️اما ضعف این شاخص نیز دقیقاً از همینجا آغاز میشود: نابرابری را بهصورت کمبود سرمایۀ انسانی بازنمایی میکند و مسئله اصلی گزارش، نه افراد که همچنان در زبان بهرهوری و درآمد آینده است.
متن کامل در سایت قلمرو رفاه🔻
ghalamrorefah.ir/id/2747/
👈 عضویت سریع در مجموعه شبکهجامعهشناسی
5June 9, 2026 3.6K 23
