•اَلِفبـــآی مُفــرَد•

گاهی طرف هنوز زندست، هنوز آنلاین میاد، هنوز استوری میذاره؛
ولی دیگه توی زندگی تو نیست.

نه توضیحی میده،
نه دلیل قانع‌کننده‌ای میذاره،
نه حتی فرصت میده حرف آخرت رو بزنی.

و تو می‌مونی با کلی سؤال بی‌جواب.

گوست شدن فقط از دست دادن یه آدم نیست،
از دست دادنِ تمام جواب‌هاییه که هیچ‌وقت نگرفتی.

روزها و هفته‌ها ممکنه ذهنت برگرده عقب:
«کجای راه اشتباه شد؟»
«چیزی گفتم ناراحت شد؟»
«اگه فلان حرف رو نمی‌زدم می‌موند؟»

اما بعضی وقت‌ها حقیقت اینه که
آدم‌ها نمی‌رن چون تو کافی نبودی؛
می‌رن چون موندن و توضیح دادن براشون سخت‌تر از ناپدید شدنه.

و این شاید دردناک‌ترین بخش ماجرا باشه:
پذیرفتن اینکه بعضی رابطه‌ها پایان مشخصی ندارن...
فقط یه روز می‌فهمی مدت‌هاست تموم شدن.

اگر کسی بدون هیچ توضیحی رفت،
خودت رو به خاطر رفتنش محاکمه نکن.

همه‌ی سؤال‌ها قرار نیست جواب داشته باشن،
و همه‌ی آدم‌ها ظرفیت یک خداحافظی محترمانه رو ندارن. 🌱

چرا باید امشب این خوابو میدیدم؟!