رئیسعلی دلواری دلاوری رو در روی استبداد و استعمار
🔺یادی از رئیسعلی دلواری که ۱۲ شهریور ۱۲۹۴ جاودانه شد
روز ۱۲ شهریور ۱۲۹۴ خورشیدی، هنگامیکه رئیسعلی قصد شبیخون به عمارت سفید سبزآباد را داشت، در محلی به نام تنگک صفر از پشت مورد اصابت گلوله یکی از خائنین قرار گرفت و بهشهادت رسید.
او بهخاک افتاد اما از خونش نهضتی علیه ظلم و ستم و استعمار در خاک تنگستان روئید.
🔺قیام دلیران تنگستان
نخستین شعله قیام علیه نفوذ استعمار و جنایتهای دولت انگلیس را رئیسعلی دلواری در تنگستان روشن کرد. یاران اندک و تجهیزات محدود رئیس علی دلواری، نتوانست مانعی برای پیشبرد آرمانهای ملی این گُرد دلاور شود و حملات کانونهای شورشی تنگستان باعث کندشدن سرعت پیشروی نیروهای استعمار برای اشغال و تسلط بر سراسر منطقه شد.
🔹انگلیسیها که تلاش زیادی کردند رهبر تنگستان را با پول بخرند و مبلغ ۴۰هزار پوند به او پیشنهاد دادند، وقتی با مقاومت و سرسختی رئیس علی روبهرو شدند در نامهیی تهدیدآمیز برایش نوشتند:
«اگر بر علیه دولت انگلستان اقدامی بکنید، با شما مقابله خواهیم کرد. خانهها و نخلهایتان به ویرانه تبدیل خواهند شد». رئیس علی دلواری در پاسخ نوشت:
«ما در کوهها زندگی میکنیم. نابود کردن کوهها در توان بریتانیا نیست. ما با تمام ارادهمان، از خود دفاع خواهیم کرد».
🔹در آن زمان قشون انگلیس ۸۰۰۰هزار نفر بودند و از ۳۰فروند کشتی جنگی پیاده شدند. آنها توپهای متعدد داشتند. اما یاران رئیس علی از یکصد تفنگچی و تعدادی زن و بچه که در روستای دلوار ساکن بودند، بیشتر نبود.
🔹در چنین شرایطی تسلیمطلبان و مذاکرهجویان و وارفتگان سیاسی که سخت نگران هزینه قیام در برابر قوا و تجهیزات انگلیس بودند برای رئیس علی و یارانش نوشتند:
«از عقل دور است که با عده معدود با قشون نامعدود اجنبی طرف شوی و با تفنگ فتیلهای جلوی توپ ۱۰پوندی قرار گیری، بهتر آن که از این خیال منصرف گردی».
اما رئیس علی دلواری قاطعانه در برابر خطر خیانت و رضایت و تسلیمطلبی ایستاد و گفت: «البته طرف شدن با چندین هزار قشون اجنبی را کاری صعب و امری دشوار یافتم اما باقی ماندن در حال بیطرفی و عدم مدافعه از خاک وطن و ناموس مردم را به مراتب بدتر و دشوارتر دانستم. پس از انصاف به دور است که ما نیز مثل خیانتپیشگان کلمه «به من چه» و «به تو چه» را تکرار کنیم و در گوشهیی راحت گزینیم».
@SimaINTV
@Simaghiam1 آی دی تماس با ادمین
