وقتایی که بحث گناه، قانون، تابو و … میشد من همیشه به یک چیز فکر… — To the moon 🌙 — TG.ME

وقتایی که بحث گناه، قانون، تابو و … میشد من همیشه به یک چیز فکر میکردم. آیا انسان ذاتا شرور است؟ طبق تحلیل‌هایی که انجام شده، تابو (که میتونیم بگیم شکل قدیمی‌تر قوانین اجتماعی امروزه‌است) منشااش یک چیزه: میل شدید و قدرتمند روان انسان به انجام اون عمل ینی در تاریخ چیزهایی تابو میشد که رایج بوده و اثرات مخربی داشته و بعدا نسل به نسل میچرخیده و به تابو تبدیل میشده (مثل زنای با محارم یا قوانین اصلی توتمیسم که فک میکنم از قدیمی‌ترین تابو ها باشن) و خب این ینی، ما به عنوان میل به انجام کارهایی داریم که اخلاقا اشتباهن ولی خب این سوال پیش میاد که ایا ما ذاتا این شکلی هستیم یا این میل مخلوق تعاملات اجتماعی انسان در مراحل رشدشه. از دید فرویدی بخوایم به این قضیه نگاه کنیم، نوزاد انسان با یک مجموعه از امیال غریزی و در خدمت لذت به دنیا میاد. ینی در‌ ابتدا تولد انگار ذاتا چیزی به اسم خیر شر نمیشناسیم و فقط در صدد ارضا لذت‌ها عمل میکنیم در واقع بخوام رد یک جمله بکم ما بی اخلاقیم نه بد اخلاق و چیزی که اسمش رو شر میذاریم میتونیم بگیم ناشی از تحریف و رشد ناکامل امیال انسانیه و در نهایت نتیجه من اینه این میل ذاتی به انجام عمل شر در جامعه نیست که مارو ملزم به تابو میکنه بلکه احتمال تحریف امیال انسانی و سوق دادن اون‌ها به سمت شره که تابو رو بوجود میاره