شَرقیِ غَمگین

شب ،سکوت،کویر

«موقعی که از شدت ناامیدی حتی نمی‌تونم نفس بکشم، احساس میکنم یه زیبایی تمام نشدنی تو نگاه غزل، تو صداش، تو مکث‌های بین حرف زدن هاش، داره آرومم میکنه، باعث میشه بتونم ادامه بدم‌...» ــ آسمان زرد کم عمق، بهرام توکلی

ای بهار، ای بهار افسونگر من سراپا خیال او شده‌ام در جنون تو رفته‌ام از خویش شعر و فریاد و آرزو شده‌ام می‌خزم همچو مار تبداری بر علفهای خیس تازهٔ سرد آه با این خروش و این طغیان دل گمراه من چه خواهد کرد؟ ــ فروغ فرخ‌زاد

بهار آمد و نیامدی اما پرستوها بذر تو را آوردند. زمین، جای مناسبی نبود، در دلم کاشتمت. ــ رضا کاظمی

[media, no text]

حرکت انگشتانم که بر سیم‌ها و کاغذ‌ها یادآور مدام خاطرات است روی پوست تو تنها فراموشی می‌آورد.

«دل به امیدِ رویِ او همدمِ جان نمی‌شود جان به هوایِ کویِ او خدمتِ تن نمی‌کند»

Tasnif Sarve Chaman

چه بی‌تابانه می خواهمت ای دوریت آزمون تلخ زنده به گوری! چه بی تابانه تو را طلب می کنم! بر پشت سمندی گویی، نو زین که قرارش نیست و فاصله تجربه ئی بیهوده ست بوی پیرهنت این جا، واکنون... کوه ها در فاصله سردند دست، در کوچه و بستر حضور مانوس دست تو را می جوید و به راه اندیشیدن یأس را، رج می زند بی نجوای ا…

نمی‌دیدمت، باور نمی‌کردم که میشه انقد سبز بود.

«گفتی این‌طور نمی‌مونه.»

ادب گوش سپردن به زن، آن است که گوش به چشم‌ش دهی نخست. ــ جبران خلیل جبران

جز این ملالی نیست که دیگر هیچ وقت آنطور برای کسی شوق نداشتم.

-یک روز که از همه چیز دست کشیدم تا خانه‌ای برای تو باشم، پشت در ماندم...

خلأ