“Hech narsa yomon emas… ammo nega ichimizda nimadir og‘riydi?”
Uyimiz bor.
Yaqinlarimiz yonimizda.
Ishimiz, rejamiz, kundalik hayotimiz davom etyapti…
Tashqaridan qaraganda, hammasi joyidadek.
Ammo ichimizda nimadir tinch emas.
Go‘yo qalbimiz nimanidir kutayotgandek…
Go‘yo hamma narsa bor-u, lekin ichimizda bir bo‘shliq qolayotgandek.
Siz buni sezganmisiz?
Ko‘pincha biz xotirjamlikni tashqaridan izlaymiz.
“Shu muammom hal bo‘lsa…”
“Shu inson meni tushunsa…”
“Shu narsaga erishsam…”
“Hayotim biroz o‘zgarsa…”
deb o‘ylaymiz.
Ammo bir istagimiz amalga oshgach,
qalbimiz yana boshqa narsani kutishni boshlaydi.
Chunki xotirjamlik sharoitlarning mukammalligidan tug‘ilmaydi.
Ba’zan tashqarimizdagi hayot emas,
ichimizdagi kurash bizni charchatadi.
O‘zimizni boshqalar bilan solishtirish.
O‘tmishni qayta-qayta o‘ylash.
Kelajakdan xavotirlanish.
Hamma narsani nazorat qilishga urinish.
Boshqalarning biz haqimizdagi fikrini ortiqcha o‘ylash…
Tana bugunda bo‘ladi,
ammo ongimiz kechagi kun yoki hali kelmagan kun bilan yashaydi.
Shuning uchun bugun o‘zingizdan so‘rab ko‘ring:
“Men nimani yo‘qotishdan qo‘rqyapman?”
Balki sizga yangi narsa kerak emasdir.
Balki sizga bor narsangiz bilan ichki yarashuv kerakdir.
O‘tmish bilan.
O‘zingiz bilan.
Hayotingizning hozirgi holati bilan.
Chunki qalb ba’zan hayot o‘zgargani uchun emas,
inson ichidagi qarshilikni qo‘yib yuborgani uchun tinchiydi.
Bugun hammasini hal qilishga urinmang.
Bir necha daqiqaga jim turing.
Chuqur nafas oling va o‘zingizga ayting:
“Men hozirgi lahzadaman.
Men hammasini nazorat qilishim shart emas.
Bugun bor narsamni qadrlashga ruxsat beraman.”
Va ehtimol, siz izlayotgan xotirjamlik
qayerdadir uzoqda emasdir…
U siz o‘zingizga qaytishingizni kutayotgandir. 🤍
👇 Agar bu so‘zlar qalbingizga tegsa, 🔥 qo'yib keting.
Va bu postni hozir ichida jim kurashayotgan, lekin buni hech kimga aytmayotgan bir insonga yuboring.
🌿 Qalb Maktabi
@Shamsi_Dil
