Ama öğrendik ki her nasip, vaktini ve yolunu Rabbinden alır.
Olmadıysa belki de olmaması gerekti; başladıysa, başlaması gerektiği içindir.
Biz, gönlümüzden geçeni Rabbimize emanet edip, açılan her yeni yola tevekkülle yürümeyi öğrendik.
Çünkü bazen bir kapının kapanışı, başka bir güzelliğin başlangıcına açılır.
Ve insan, en güzel başlangıçların kendi planında değil, Rabbimin takdirinde olduğunu anladığında huzur bulur.
