۱۹۸۹–۱۹۹۳ | بوش پدر | جمهوریخواه
در این دوره، ثبات اقتصادی، اعتبار دلار و تداوم فضای ضدتورمی دهه ۸۰ در مرکز توجه بود.
نرخهای بهره واقعی نسبتاً بالا، هزینه فرصت نگهداری طلا را افزایش داد. از سوی دیگر، نبود شوک تورمی جدی و اعتماد به دلار، تقاضا برای طلا بهعنوان پناهگاه را محدود کرد.
فرمول این دوره:
۱۹۹۳–۲۰۰۱ | کلینتون | دموکرات
دوره کلینتون با رشد اقتصادی، رونق بازار سهام و جهانیشدن اقتصاد آمریکا همراه بود.
وقتی سرمایهگذاران بازده بالاتری را در بازار سهام و سایر داراییهای ریسکی میدیدند، جذابیت طلا کاهش پیدا میکرد. تورم پایین و دلار قدرتمند نیز فشار بیشتری بر اونس وارد کرد.
بنابراین، دموکرات بودن دولت بهتنهایی عامل افت طلا نبود؛ بلکه ترکیب رشد اقتصادی، تورم پایین و دلار قوی نقش پررنگتری داشت.
۲۰۰۱–۲۰۰۹ | بوش پسر | جمهوریخواه
اینجا معادله تغییر کرد.
کاهش مالیات، افزایش هزینههای نظامی و جنگهای پس از ۱۱ سپتامبر، کسری بودجه و بدهی آمریکا را افزایش داد. همزمان، ریسکهای ژئوپلیتیک تقاضا برای داراییهای امن را بالا برد.
اما نقطه عطف، بحران مالی ۲۰۰۸ بود؛ بحرانی که در نهایت به کاهش شدید نرخهای بهره و اجرای سیاستهای پولی بسیار انبساطی منجر شد.
ترکیب کسری، ریسک ژئوپلیتیک و بحران مالی، سوخت اصلی صعود طلا بود.
۲۰۰۹–۲۰۱۷ | اوباما | دموکرات
طلا در این دوره مسیر یکدستی نداشت.
در سالهای ابتدایی، ادامه سیاستهای انبساطی و اجرای برنامههای خرید دارایی فدرال رزرو، همراه با نرخهای واقعی پایین، طلا را تا سقف تاریخی سال ۲۰۱۱ رساند.
اما با بهبود اقتصاد آمریکا، تغییر انتظارات نسبت به نرخ بهره و آغاز روند کاهش خرید داراییها، شرایط تغییر کرد.
درس این دوره: حتی در دولت دموکرات نیز افزایش دلار و نرخهای واقعی میتواند طلا را تحت فشار قرار دهد ...
تحلیل طلا، نفت، مس، نقره و بیتکوین در کانال زیر


