صندوقچه؛

[media, no text]

آخرین بی احترامیش اینقد زیاد بود که دیگه خاطراتش هیچ ارزشی نداشت..

صادق هدایت جمله خیلی قشنگی داره: میگه که اندوه که از حد بگذرد جایش را می‌دهد به یک بی‌اعتنایی مزمن. دیگر مهم نیست بودن یا نبودن، دوست داشتن یا نداشتن. آن‌چه اهمیت دارد یک کشتار رخوتناک حسی است که دیگر تو را به واکنش نمی‌کشاند و در آن لحظه در سکوت فقط نگاه می‌کنی و نگاه می‌کنی.

از من، منی ماند که دیگر شوقِ چیزی ندارد.

به این باور رسیدم که عشق مال من نیست شاد باشه هرکی که بهش رسید.

نوشته بود: یک گفتگوی عمیق یا یک عذرخواهی صادقانه میتواند خیلی چیز ها را درست کند؛ اما اکثر آدمها انقدر بالغ نیستند که این کار را انجام دهند.

یک روز می‌فهمی خیلی از چیزهایی که دنبالش بودی، قرار نبوده به تو تعلق داشته باشند؛ فقط آمده بودند تا سلیقه‌یِ قلبت را عوض کنند، فهمت را عمیق‌تر کنند، و تو را برای نسخه‌یِ تازه‌تری از خودت آماده کنند.

Bir Aşk Hikayesi

دوستان لطفاً یا منو بکشید یا اکسمو🙏🏻.

بپذیر فقط یک رهگذر بود او هیچوقت نمی‌توانست خانهٔ تو باشد‌❤️‍🩹.

[media, no text]

چنان عزیز بود که سقوطش از چشم من؛ بیش از هر چیزی قلب خودم را ویران می‌کرد.

میگن وقتی انسان به زمان مرگش نزدیک میشه یه سری علائم زودتر میاد سراغش مثل زیاد خوابیدن زود فراموش کردن خستگی زیاد بیش از حد احساسی شدن بغض کردن برای هر چیز و دلتنگ شدن برای گذشته.

اتفاقا به دل بگیرید! آدما میدونن دارن چیکار میکنن دورهٔ ندونستن گذشته.