چهره زنها به راحتی شکسته نمیشود. همیشه راه های مختلفی برای سر حال بودن و بشاش بودن در آستین دارند که دردهای خود را با آن زیر یک میکاپ سبک میپوشانند. گاهی موها را رنگ میکنند، گاهی لباسهای گل گلی میپوشند. گاهی مژهها را فر میدهند گاهی ابرو ها را تیز میکنند گاهی رنگ لاک خود را تغییر میدهند. خلاصه حتی در تنگ دستی هم توان غلبه بر دزدِ زندگی را دارند. من اما زنهایی را میشناسم که شکسته شدهاند. میتوانم درک کنم چطور ناگهان دل از زندگی برکنده اند. برایشان این ماجرا شبیه کوتاه کردن موهای بلند رسیده تا کمر است. یا شاید نپوشیدن دوباره هیچ لباس الوانی. زنهای شکسته مرا در اعماق وجودم غمگین میکنند. آنها رنجی را به دوش میکشند که فرای تصور من است. هم احساس همدردی میکنم و همزمان نمیفهممشان.
شاید برای درک آنها باید زن بود تا فهمید چیز هایی در این جهان وجود دارند که نبودشان مرگ به همراه خواهد آورد. مرگ تمام گلهای روی زمین، تمام حس های لطیف. تمام آرزوهای بلند بالا.
من، تو، او
سعید فرض پور
@saeedfarzpour
25
8
5
2
2December 12, 2024 1.3K 7
