سروش صحت داشت در معیت و تایید حرف جامعه شناس برنامه اکنون، خاطره ای از پرسه زدنهای خودش را تعریف میکرد. میگفت وقتی جوانتر بوده با فلان دوستش چقدر بی دلیل خیابان ها را گز میکرده، ساعتهای زیادی را دست در جیب پرسه میزده و برای ورود به پاساژهایی که جوان عذب راه نمیدادند چه نقشه ها پیاده میکرده...
اینها را که تعریف میکرد فکر کردم زه! از آن جوانهایی که چهارراه متر میکردند و عاطل و باطل وقتشان را میگذراندند و برچسب الاف و لات بهشان میخورد یکیشان زبان باز کرده و شده سروش صحت و آن ما بقی که تریبون ندارند هم همینطورند احتمالا و ما نمیدانیم
خانم ربانی (مامان مدرسه) فرزند خلف طبیعت است، یک روز بهش فیلمی نشان دادم از زنی شمالی که با سبزی نامتعارفی خورشت قرمه سبزی درست کرد. پرسیدم خانم ربانی این علف هرز نیست؟
گفت نمیدانم ولی فصل بهار که شد هر علفی از زمین درآمد بکن، بچش، اگر تلخ نبود خوردنی است.
در مرتع آدمیزادی گمانم حتی همان تلخش هم وجود ندارد. هر آدمی هرجا روییده و هرطور روییده چیزی در چنته دارد. به همان چیزی که در چنته دارد سوگند!
30June 10, 2026 889 9
