*میز انگلیسی با طعم بحران فراپیرامونی؛*
در میان رخدادهای تقویم سیاسی در خاورمیانه ۷ اکتبر وجهه و چهره دیگری از خود بر جای گذاشت.
رخدادی که نه تنها به صورت متمرکز بر حوزه اهداف خاص تاثیر بلندمدت خود را تحمیل کرد بلکه پیش زمینهای برای بروز نبرد بزرگ وعده داده شده در همه جغرافیای شرق الاوسط به شمار رفت.
بحرانی تحمیل شده به سرزمین های ۴۸ و ۶۷ که حالا واشنگتن را برآن داشت تا مدار معکوس این رخداد را بر روی منشا آن اجرا و آرام این مسیر تحمیل هزینه را به سوی تهران وارونه گرداند.
در این بین منطقه خاورمیانه شاهد ۳ فصل درگیری از ژوئن سال قبل میان محور ائتلافی غرب با تهران و متحدان ایران بود.
مخاصمه مسلحانه ای که در یک مرحله بندی از عمق اسرائیل به سوی تهران مدیریت شد.
این در حالی است که برخی ناظران مسائل بین المللی معتقدند اساس این درگیری در جای دیگری و میان بازیگران کهنه کار استعمار یعنی بریتانیا و ایالات متحده در جریان است.
بدون شک آنچه دنیا در غرب آسیا امروز شاهد آن است تنها بخشی از زوایای پنهان این تقابل و آثارمیدانی آن در گستره سایسپیکو و نوار تمدنی مشرق زمین است.
به عبارت ساده تر درگیری سنتی جاری میان لندن و واشنگتن برای تعمیق جای پا و حوزه نفوذ در منطقه خاورمیانه باعث شد تا روند بحران های موجود شکل سخت خود را عیان سازد و در نهایت آتش آن ۱۳ کشور مختلف را در بر گیرد.
از سوی دیگر برخی کارشناسان مسائل بین الملل بر این باورند این رخدادها بخشی از برنامه گذار از نظم تک ابرقدرتی و حرکت به سوی نظم جدید مبتنی بر ائتلاف های منطقه ای و جهانی است.
روندی که بیانگر تقابل سخت میان هردوسوی آتلانتیک با محوریت واشنگتن به علاوه متحدان منطقه ای غرب با بلوک شرقی تهران، مسکو و پکن است.
در همین راستا اقدامات واشنگتن در ادامه راهبرد تقابلی خود با چین و روسیه و حمله به ضعیف ترین ضلع این مثلث شرقی یعنی ایران مطرح گردیده است.
با نگاهی اجمالی به اجرای سیاست های آمریکا در منطقه خاورمیانه میتوان اقدامات کاخ سفید را در جهت ایزوله کردن ایران در جغرافیای خود و تعیین و تکلیف ساختار سیاسی مستقر در تهران برای ورود به فاز نهایی تقابل با مسکو و پکن ارزیابی کرد.
برهمین اساس عراق و لبنان به عنوان گرانیگاه اصلی شبکه گلخانهای تهران در راهبرد سه ستونی جمهوری اسلامی در مواجهه با غرب به اهداف اصلی واشنگتن و تل آویو تبدیل شده و بر همین مبنا تمرکز بخش زیادی از اقدامات کاخ سفید بر روی بغداد و بیروت معطوف شده است. موضوعی که صدر اخبار خاورمیانه را به عراق،لبنان و یمن اختصاص داده و تحلیل های متنوعی را پیرامون این چند پرونده در رسانه ها دست به دست میکند.
در این میان کشورهای مذکور علاوه بر جریان غربی با محوریت واشنگتن، اهمیت قابل توجهی هم برای لندن دارند.
حالا بریتانیا به عنوان بازیگر سنتی و یکی از مهمترین اهرم های خارجی محاط به این مناطق که پس از فروپاشی عثمانی طراح اصلی تقسیم بندی استعماری غرب آسیا به شمار میرود به شکل علنی وارد عرصه شده و در بخش های زیادی از خاورمیانه اقدام به نقش آفرینی میکند.
حمله به ضعیف ترین ضلع مثلث شرقی علاوه بر اینکه در این روزها میتواند سرنوشت منطقه خاورمیانه را دستخوش تحولاتی عمیق کند بلکه زمینه ساز افزایش بازیگری لندن و اجرای سناریوی بریتانیا در منطقه باشد.
در آخر باید خاطرنشان کرد تلاقی اقدامات واشنگتن و تلآویو علیه بلوک ائتلافی شرق با برخی اهداف لندن خود بیانگر وجود یک رویارویی در ساحت کلان میام بازیگران استعماری سمتی در خاورمیانه است. موضوعی که در آینده نزدیک خود میتواند زمینه ساز تحولاتی شگرف در خاورمیانه باشد.
منابع میدانی چرکنویس مدیا
#چرکنویس
@Rfrens
43
7
2
1August 26, 2026 15K 35
