اینکه میگیم بخشی از ما برای همیشه مُرد و با آدمی که قبلا بودیم فرق داریم برای من اینطوره که برای هضم آنچه بر ما رفت خیلی از سوگنامهها دیگه جواب نمیده. شاهکار براهنی که میگه "چه جوانانی اسماعیل چه جوانانی" در مقابل تلنبار کشتههای کهریزک به نظر سخیف میاد. دیگه مبتذل هست برای فراخوانی نام آنها بگیم "یاد آر، از شمع مرده یاد آر". خیلی از این توصیفات دیگه جواب نمیدند، برای زخم گشوده عمیق ما مرهم نیستند. همراه با کهریزک و کهریزکها خیلی از جانمایههای زبانی گذشته هم از کار افتادند و مردند. سرکوب زندگی یعنی همین. سخن فراخور و در شانی برای داغ این جوانها و جانهای زیبا نداریم.
52
10
9
7
1
1January 22, 2026 3.5K 52
