پاسخهای آقای نوروزی را خواندم. بعید میدانم در آینده دوباره سراغ این کتاب و این بحث بروم. برای من این موضوع به لحاظ زمانی، روانی و انرژی فرسایشی شده. یکی از دوستان پیگیر این موضوع از من درباره نسبت فراموشی و واپسرانی پرسیده بودند. پاسخی را که داده بودم اینجا به اشتراک میگذارم و با این مباحثه خداحافظی میکنم. بعد از مطالعه متن اخیر درباره درستی نقدهای خودم به بخش نخست کتاب، یعنی نحوه مواجهه با فروید و خوانش مفاهیم روانکاوی و نواقص اساسی روششناسی آن به اطمینان بیشتری رسیدم. به هر حال الان فایل صوتی و فایل متنی نقدهای من و پاسخهای به نقدها در دسترس است. کسانی که علاقهمند باشند میتوانند موضوع را با مراجعه به متون روانکاوی پیگیری کنند. بنا به مسئولیت حرفهای که در قبال کلینیک داریم اصلا مهم نیست چه کسی درست میگوید و حق با کیست. مهم این است که چه حرفی و به چه میزانی درست است. و مطمئنا هر حرفی حاوی حقایقی است. تلاش برای نظریهپردازی دشوارترین کار ممکن در حوزه روانکاوی است. حتی اگر کسی در این کار به موفقیت لازم هم نرسد تلاش خیلی محترم و ارزشمندی است و قاعدتا اراده به چنین اقدامی توانمندی سطح بالای نویسنده در روانکاوی را میرساند. بدرود 🌹🌹
7
2
1
1
1
1
1
