نقطه مقابل شادکامی، عصبانیت یا غصه نیست. اگر تو عصبانی یا غمگین هستی یعنی هنوز چیزی هست که براش تَره خُرد میکنی. یعنی هنوز یهچیزی برات اهمیت داره. یعنی هنوز امید داری.
وجود احساس خشم، غم یا هراس، یعنی شما داری بهچیزی اهمیت میدین، یعنی هنوز امیدی هست به اینکه وضعیت و شرایط تغییر کنه. ناامیدی میشه نقطه مقابلِ این، که بهقول منسون یعنی یک افق خاکستریِ بیپایان از درماندگی و بیتفاوتی. این اعتقاد که همهچی بهگا رفته، پس جرا عاقل کند کاری؟
𝗥𝗮𝗻𝗷𝗼𝗼𝗿
