سال ۹۵ تازه میخواستم کنکور بدم و خیلی درونگراتر از این حرفها بودم که برم بیرون و ببینم چه خبره. برای همین وبلاگم رو ساختم. به اسم دیزالو. دیزالو یک فن در سینماست. برای نشون دادن گذر زمان. تصویری محو میشه و تصویر جدیدی میآد. وبلاگ هم برای ثبت خودم بود. ببینم در سالها تبدیل به چی میشم. چی بودم و چی هستم.
وبلاگ باعث شد بخشی از بهترین دوستهام رو پیدا کنم. وبلاگ دورانش به سر رسید و آدمها رفتن جاهای دیگه.
اما من هنوز بلاگها رو دوست داشتم و تا الان هم دیزالو رو دارم. ولی پلتفرمهای وبلاگ رو دوست نداشتم و سالهاست دوست داشتم یکیشون رو بسازم.
اتفاقی، رندومنس یا چیزهای شانسی، مفهوم جالبیه. در فارسی یک کلمهای وجود داره که مورد علاقهمه. «سرندیپیتی» به معنی خوششانسی اتفاقی. یک چیز اتفاقی که میفهمی خوبه. نامههای اتفاقی روی همین مفهوم بنا شده. یک نامهی رندوم که میتونه یک غریبهی جالب رو بیاره تو زندگیت.
قرار بود نامههای اتفاقی تبدیل به اپ بشه. اما بعد از کلی فکرهای گروهی با خودم و تمام کاراکترهایی که از خودم میشناسم به این نتیجه رسیدم که همین فرمت فعلی بات در تلگرام خوبه.
اما ایدهش رو با خودم بردم در وبلاگ. نوشتههای جدی و زیبا. والدی زادهی چنین چیزیه.
هر نوشته حداقل توسط ۱۰۰ نفر خوانده میشه. و هر خواننده غیر از نوشتههای آدمهایی که دنبال میکنه روزی یک نوشته از یک غریبه هم میگیره.
ثبتنام فعلا در والدی فقط با دعوت نامه امکانپذیره. چون که نویسندگان بنیانگذار باید دستی انتخاب بشن تا والدی درست ساخته بشه.
اگر وبلاگ مینوشتید یا دوست دارید وبلاگ بنویسید. لطفا به من از بخش پیام کانال پیام بدید تا بهم حرف بزنیم و بهتون دعوتنامه بدم.
والدی اینه:
waldi.blog
138
51
5
4
2
2
2
2
1
1July 4, 2026 11.7K 106
