🔹 سوال یک میلیون دلاری: چه خواهد شد؟!
🔸 ترامپ قبل و بعد از جنگ، سطح ریسک را خیلی بالا برد. فضای آتش بس اگر همراه با سایه تهدید (محاصره دریایی ایران و نقل و انتقال تجهیزات لجستیکی و اعزام نیرو) نبود، میشد به مذاکره اعتماد کرد. اما تجربه نشان داده که بعد از جنگ ۱۲ روزه، ایران موقعیت جنگ موجودیتی را خوب درک کرده است. نه به مذاکره اعتماد دارد و نه به معامله اعتقاد. از دوران برجام هم ایرانیها زیر سایه تهدید، تن به کوتاه آمدن نمیدادند، چه برسد به حال که
۱) خود را در موقعیت جنگ موجود احساس میکنند.
۲) دستاوردهای میدانی داشتند.
۳) باید نظام سیاسی خود را در دوران رهبری سوم تثبیت کنند. چون اگر با دست خالی از این جنگ خارج شوند، در داخل با بحرانهای اساسی مواجه خواهند شد (موقعیتی که ترامپ باید این را درک کند. این شرایط برای ایران، دقیقا مثل دورانی است که در آمریکا یک رییس جمهور باید خود را برای پیروزی انتخاباتی در دور بعد آماده کند، اگر در جنگ شکست بخورد نمیتواند کسب قدرت و حفظ قدرت کند).
🔸 از سوی دیگر، این جنگ دو طرف ندارد، طرف سومی هم به اسم اسراییل هست که او باعث آغاز جنگ شده است، چون بین ایران و آمریکا، در طول نیم قرن گذشته، هر چند که چالشها، بحرانها و مشکلات اساسی وجود داشت، اما در بدترین شرایط هر دو طرف سطح تنش را کنترل میکردند.
🔸 ایران هم محدودیتهای ترامپ را میداند و در مذاکره باید به این نکات دقت کند:
کیش شخصیت.
فشار احزاب رقیب.
فشار بدنه جنبشی که از دل اون به وجود اومده(ترامپیسم).
محدودیتهای قانونی.
فشار لابی ها.
فضا و اتمسفری که بر فضای کاخ سفید حاکم هست.
سن و سال رییس جمهور.
🔸 حال چه خواهد شد؟ از دو راه خارج نیست. دیپلماسی یا جنگ؟
🔸 مسیر دیپلماسی بدین شکل نمیتواند موفقیت آمیز باشد. هر چند که این یک جنگ منطقه ای است اما کل دنیا با بسته شدن تنگه هرمز با بحران مواجه شده است. و حل این مسئله در حد مذاکرات پاکستان نیست. اگر مذاکرات در سطح پاکستان باقی بماند،( که نمیتواند بماند)؛ ایران به سیاست وقت کشی ادامه خواهد داد تا دوره ترامپ تمام شود، اینجا با مشکل زمان مواجه هستیم و نمیتوان این بحران را تا سه سال مثل سابق ادامه داد. پس باید سایر قدرتهای دیگر در حل این بحران دخیل باشند. وقتی مذاکرات در پاکستان برقرار بود، ایران از کارت روسیه و چین بازی نکرد. چون نمیخواست این کارت را بسوزاند اما سفر عراقچی به روسیه نشان میدهد که ایران میخواهد ادامه این بازی را در میزی بزرگتر از پاکستان دنبال کند. بخصوص اینکه قرار است که ترامپ به چین هم سفر کند. اگر مسیر دیپلماسی در میان باشد خیلی از کارتها باید روی میز گذاشته شود.
🔸 بحث جنگ اکراین و کنترل تنشها در تایوان. بخصوص اینکه دست روسیه هم در میدان جنگ با اکراین بازتر شده و تداوم این جنگ که با بحران در اروپا همراه شده، حمایت غرب از اکراین را کمتر کرده است...قبلا گفته بودم من اگر به جای ترامپ بودم در همین میز پاکستان بازی را به شکل مساوی تمام میکردم تا سایه این جنگ را با خود به چین نبرم!
🔸 دیپلماسی آن چیزی نیست که فقط در رسانه مطرح شده باشد. پوتین از ترامپ میتواند بخواهد که نتانیاهو را مهار کند در عمل ایران هم به صورت غیر مستقیم میتواند به آمریکا از طریق پوتین تعهد دهد، که جنگ با اسراییل را در سطح دوران ایهود باراک و ایهود اولمرت حفظ کند. یعنی بدون درگیری مستقیم.
🔸 سوال این است که آیا ترامپ میتواند نتانیاهو را مهار کند؟ اگر یادتان باشد پیش از شروع جنگ، ترامپ در سفر به اسراییل از دادستان و قاضی پرونده خواست که پرونده فساد مالی نتانیاهو را از دستور کار خود خارج کند! و به هرتزوگ گفت که اگر این کار را انجام دهی، قهرمان ملی خواهی شد!! و نتانیاهو با طولانی و کش دار کردن بحران از ۷ اکتبر به این سو، همیشه سعی کرده است که از تداوم بررسی پرونده اش فرار کند. اگر ترامپ بتواند از طریق نفوذ در بین مخالفان نتانیاهو و با توافق با اپوزیسیون و رقبایش، این مشکل نتانیاهو را حل کند، شاید شاید بتوان گفت که دور از ذهن نیست که بتوان او را مهار کرد! چون تا زمانی که نتانیاهو در قدرت باشد، هرگز تن به رای دادگاه نخواهد داد و با ایجاد یک درگیری در سطح منطقه و با ایجاد یک بحران، وضعیت اضطراری ایجاد خواهد کرد تا بتواند از اجرای عدالت فرار کند. از ۷ اکتبر، جنگ ۱۲ روزه، جنگ با حرب الله و جنگ دوم با ایران، همیشه این گونه بوده است! اگر این سیاست موفقیت آمیز باشد، در اینجا بخشی از فشارهایی که بر ترامپ حاکم است، کم خواهد شد مثل فشار لابیهای طرفدار اسراییل و فضا و اتمسفری که نتانیاهو بر فضای کاخ سفید حاکم کرده است. اگر وضعیت بدین شکل در جریان باشد، در سطح عمومی و فارغ از قول و قرارهای پنهانی، باید به دیپلماسی در سطحی بزرگتر در بین قدرتهای شرق امیدوار بود.
7
6
1May 7, 2026 523
