🔸 عقل (۷)
📌 تنها راه نجات در عصر غیبت را ترک نکنیم ...
🔹 واقعاً زبان حال ما میگوید که در هر فعل و ترک باید ما را راهنمایی کنند. شخصی که به آقایی عقیده داشته و میخواسته در نماز جماعت او شرکت کند، میگفته است: عدهای مانع میشدند که من به نماز جماعت او بروم و به من میگفتند که آن آقا در ماجرای «مشروطه ـ مستبد» فلان عقیده را دارد که مخالف با عقیدهٔ شماست! درصورتیکه بسیاری از افراد طرفین در جریان مشروطه با عقیدهٔ صحیحه و حجت شرعی، راه خود را انتخاب کرده بودند و شاید نزد خدا معذور باشند و معاقب نباشند و چه بسا مأجور و مثاب هم باشند؛ چراکه در هر حال، آثار خوبی بر هر دو مسلک مترتّب شد؛ زیرا احتمالاً اگر در ایران، جریان مشروطه پیش نمیآمد، ایران در چنگال و سیطرهٔ روسها باقی میماند و مانند کشورهای دیگر تحت سلطه و نفوذ او، کمونیست میشد.
💎 مقصود اینکه میبینیم در هر فعل و ترک، محتاج به دستگیری هستیم. باید ناظر و محافظ بر احوال خود داشته باشیم، و قهراً خودمان باید ناظر را فراهم کنیم؛ و برای اصلاح کار خود در عصر غیبت، ناظری جز احتیاط نداریم. فکر میکنم کسانی که میگویند: اگر راهنما داشتیم، ﴿لَكُنَّآ أَهْدَىٰ مِنْهُمْ﴾ (قطعاً راهیافتهتر از دیگران میشدیم)، آنها هم راهنما دارند و آن احتیاط است. بنابراین، اگر راه روشن بود، جلو برو و انجام بده، و هرجا راه یعنی تکلیف روشن نبود، توقف کن.
✍🏻 آیا حالا که امام ـ علیه السّلام ـ حاضر نیست تا تابع او شویم، هر کاری کردیم، کردیم و کارمان با این درست می شود؟! علمای سابق در اجازات خود به شاگردان و... مینوشتند: «إِنّما هِي دِمآءٌ تُهْراقُ، وَأَعْراضٌ تُهْتَك، وَأَمْوالٌ تُسْلَبُ، فَعَلَيكُمْ بالإحتياط!» (با آن خونها ریخته میشود و آبروها میرود و اموال از دست صاحبانش گرفته میشود؛ پس بر شما باد که ملازم احتیاط باشید).
بنابراین، بدون تقیه و یا اضطرار و یا اکراه و یا بدون مسوّغ و مجوز شرعی، نمیتوانیم هر کاری را که از ما خواستند، انجام دهیم، یا هر حرفی را خواستیم، بگوییم و یا هر کاری را خواستیم، بکنیم.
📚 حضرت حجّت: مجموعه بیانات و اشارات آیت اللّٰه بهجت ـ قدّس سرّه ـ پیرامون حضرت ولی عصر ـ عجّل اللّٰه تعالی فرجه الشّریف ـ، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت اللّٰه العظمی بهجت ـ قدّس سرّه ـ، صص ۲۰۸ـ۲۰۷
#احتیاط #عصر_غیبت #عقل
#محمدتقی_بهجت
🔹 @rahe_savab
August 21, 2026 215 5