راوی

﮼سه‌شنبه‌ها با دایان.

درود به فیلم و سریال خوب که باعث می‌شه حس کنم هنوز هم می‌شه خوشحال بود.

وای خدایا! چقدر سریال گیم آف ترونز دیدنی و سرگرم کننده و خوبه. وای خدایا! وای!

چرا تو؟ چون می‌تونستم با اعتماد به نفس کامل به همه بگم انتخابم تویی. تویی که کامل‌ترینی. نترسم و خجالت نکشم و قایم نکنم تو و کارات رو از کسی. تو باعث افتخار من بودی. چرا فعل گذشته؟ چون ندارمت دیگه. تو تا کی باعث افتخار من هستی؟ تا ابد.

ــ چرا هر چی می‌شه سریع گریه می‌کنی؟ + چون:

کافیه یک نفر رو از ته قلبم دوست داشته باشم تا حتی اگر اندازه‌ی غول هم بود و از خودم بزرگ‌تر، وقتی دارم درباره‌ش صحبت می‌کنم "این بچه" خطابش کنم.

Lovestory

این قضیه که "آدما از دور قشنگن" دیگه داره خیلی جدی می‌شه برام.

حالا نه که کم مصیبت داری، آدمیزاد گوش بده و خودتو بیچاره‌تر کن.

دلم تنگه برات.

چه تنهاییِ منزجرکننده، دوست نداشتنی، و کسالت‌آوری.

پادکست جافکری ۳۱ فصله و من فصل سومش رو شروع کردم. خدایا چقدر عقبم! نیاز دارم به هفتصدتا گوش.

آه عزیزِ راه دورم! از این فاصله بِکاه. مرا در آغوش بگیر. زیر بوسه‌هات گریستن را می‌خواهم.

جسمی رو برای اولین بار در آغوش گرفتم که قلبم قلبش رو مدت‌ها پیش از دور لمس کرده بود. می‌تونم بگم وصال و رسیدن و در آغوش گرفتن و بوسیدن گونه‌ی عزیزِ راه دورت، خیلی می‌چسبه، این یکی از قشنگ‌ترین تجربه‌های زندگیه که کسی بهم نگفته بود حتی وجود داره.