شرقیِ‌غمگین.

[media, no text]

[media, no text]

گذاشتی رفتی از خونه.

تو‌ دلت تنگ نشد ؟

رویش‌ببوسی‌بخندی‌به‌غم‌ها.

کوچولو

کاش شبانه روز هفتاد و دو ساعت بود زبون حیوونا رو میفهمیدم درخت پیتزا و لازانیا وجود داشت یار هر کس از بدو تولد کنارش بود بال داشتم و آدما انقدر شکستنی نبودن.

خدا یه جوری منو تورو افریده ک قد من از تو بلند تر باشه وقتی بغلت میکنم سرت بیاد رو شونه های من.

چی بخونم جوونیت رفته صدات رفته دیگه ؛

دیوونم کردی دخترم ؛

واسه من نکرده کسی جاتو پُر

چرا نمیری بیرون از قلبم؟

تصدق رنگ چشات

[media, no text]