سریال چرنوبیل، داستانگویی (Storytelling) و هزینه کیفیت (Cost of Quality)!
این ترم درس ‘مدیریت کیفیت پروژه’ رو به دانشجویان عموما سال دوم کارشناسی ‘مدیریت پروژه’ دانشگاه RMIT درس میدم. یکی از کلاسها هم افتاده ساعت ۸:۳۰ صبح روز دوشنبه (اولین ساعات کاری اولین روز هفته). در اولین جلسه کلاس هم به بچهها گفتم “چی بهتر از اینکه برای ۱۲ هفته آتی روز اول هفته را با کیفیت و مدیریتش در پروژهها شروع کنیم”. راستش اولش خیلی امیدوار نبودم که بیشتر بچهها بیان و خیلی تلاش کردم که روز یا ساعتش رو جابجا کنم تا میزان مشارکت در کلاس بره بالا. ولی خوشبختانه درصد حضور در کلاس از ۶۰٪ در هفته اول به بالای ۸۰٪ در هفته سوم رسیده که امیدوار کننده هست.
باتوجه به پیشینه کاری ۱۲ ساله در صنعت در حوزه مدیریت کیفیت پروژه، ارائه این درس یکی از لذتبخشترین موقعیتهایی هست که در طی ۵ سال فعالیتم در دنیای آکادمیک نصیبم شده. امروز و در حین وقت استراحت بین دو نیمه کلاس، یکی از دانشجویان ازم بهخاطر به اشتراک گذاشتن تجربیات کاریم و اینکه کلاس خیلی تعاملی (Interactive) هست تشکر کرد. براش توضیح دادم که تدریس به روش داستانگویی (Storytelling) شیوه معمول تدریسم هست، اما آنچه این کلاس رو برام متمایز میکنه ارتباط تنگاتنگ موضوع درس با پیشینه کاریم هست و برای همین دستم برای بیان مثالهای واقعی و تجربیات کاری مرتبط کاملا بازه.
هفته پیش یادداشت کوتاهی درباره سریال ‘چرنوبیل’ و برداشتم از نبرد نابرابر علم در برابر سیاست در این محفل منتشر کرده بودم. از زمان تماشای این سریال به دنبال موقعیتی بودم تا بحثشو در کلاس مطرح کنم. خوشبختانه موضوع جلسه این هفته، ‘هزینه کیفیت’ (Cost of Quality) این فرصت رو بهم داد. اگه یادداشت قبلی رو خونده باشید، آنرا با نقل قول پیشنهادیم برای پایانبندی سریال و جایگزینی ‘هزینه دروغ چقدره؟’ با ‘هزینه دشمنی با علم چقدره؟’ به اتمام رسونده بودم. اما امروز جلسه را با عکس و تریلر سریال ‘چرنوبیل’ و این پرسش شروع کردم:
‘هزینه کیفیت پایین چقدره؟’
(What is the cost of poor quality?)
جالب اینکه از حدود ۴۰ نفری که سرکلاس بودن تنها ۲ نفر سریال رو تاحالا دیده بودن. به بقیه توصیه کردم حتما این سریال رو ببینن تا پاسخ این پرسش رو با تمام وجود درک کنن. بعد هم بهشون یادآوری کردم، چون این سریال یک فاجعه واقعی بشری (شاید بزرگترین فاجعه ساخته دست بشر به غیر از جنگهای جهانی) رو روایت میکنه و فاقد تعلیقهای متعارف فیلمهای دراماتیک هست، لذا خطر لو رفتن داستان وجود نداره و میشه در موردش به راحتی بحث کرد، بخصوص که ممکنه بعضی از دانشجویان قبلا در موردش خونده یا شنیده باشن.
بعد از تماشای تریلر سریال و توضیحات تکمیلی من، بحثهای خوب تکنیکی و مدیریتی در مورد تست ایمنی دیرهنگام انجام شده در شب فاجعه و دلایل وقوعاش انجام شد. در ادامه هم هزینههای کوتاه و بلندمدت آن بر جامعه، نظیر تاثیرش بر فروپاشی شوروی در سالهای آتی و اتمام جنگ سرد و تغییرات ژئوپلتیک پس از آن و همینطور نسل پس از نسل که در آن منطقه با عواقب این بیتدبیری فاحش مدیریتی دست به گریبان هستن، بحث و بررسی شد، که به دانشجوها کمک کرد درک بهتری از هزینههای کیفیت پایین پیدا کنن.
در ادامه هم براشون از تجربیات کاریم گفتم که در واکنش به مدیران و همکارانم که از هزینههای کیفیت خوب (Cost of Good Quality) گله میکردن، میگفتم “چطوره اول در مورد هزینههای کیفیت پایین با هم بحث کنیم، بعد بریم سراغ هزینههای کیفیت خوب”. امیدوارم دانشجوهام باتوجه به بحثهای خوب مطرح شده در کلاس و عمق فاجعه اتمی ‘چرنوبیل’ و سایر مطالعات موردی (نظیر فاجعه انفجار فضاپیمای چلنجر ناسا در سال ۱۹۸۶، فراخوانی ۹میلیون خودرو توسط ‘تویوتا’ در سال ۲۰۰۹ به خاطر نقص فنی و فاجعه انفجار دکل نفتی ‘بریتیش پترولیوم’ در خلیج مکزیکو در سال ۲۰۱۰) مفهوم ‘هزینه کیفیت’ رو به خوبی درک کرده باشن. همچنین امیدوارم که یاد گرفته باشن در آینده چگونه پاسخ پرسشهای احتمالی مدیرانشان رو که ‘هزینههای کیفیت خوب’ رو فقط هزینه (و نه سرمایهگذاری برای پیشگیری از پرداخت هزینههای کیفیت پایین) میبینن، به خوبی بدن.
شاد و تندرست و پیروز باشید!
امید حسننژاد
ملبورن، استرالیا
۵ آگوست ۲۰۱۹
این محفل را به دوستانتان معرفی کنید👇
@KnowledgePowerorWealth
Forwarded fromPME Solutions (دانش ثروت است سابق!)
4August 5, 2019 10.7K 14
