«شیخ! از اندوه بگو...»
«آدمیان بر چند راه و نمطاند عبدالله!»
و بازگشت و برنشست. شعلهٔ اجاق صورتِ سنگیاش را روشن میکرد.
«چون اول بار به وقتِ زادهشدن بگریند، شولای غم بَر میکنند و غم همزادِ فرزندِ آدم است. پس جملگی با غماند و پاسدارِ آن، بیآنکه این پوستین دوست بدارند.»
-تذکره اندوهگینان
August 10, 2026 263 2
