تله پتانسیل اسمزی؛
چرا آب شور و بیکربنات بالا، حتی بهترین کودها را به ریشهسوزی تبدیل میکند؟
ریشهسوزی پس از کودآبیاری همیشه ناشی از «کیفیت پایین کود» نیست؛ در بسیاری از موارد، حاصلِ افزایش بیش از حد بار نمکی در محلول اطراف ریشه است.
شوری آب، نمکهای موجود در خاک، غلظت کود تزریقشده، حجم آب، الگوی آبیاری و مرحله رشدی گیاه، همزمان پتانسیل آب ناحیه ریشه را تعیین میکنند.
وقتی محلول خاک شورتر میشود، پتانسیل اسمزی کاهش مییابد و ریشه برای جذب آب باید انرژی بیشتری مصرف کند. در نتیجه، گیاه ممکن است در خاک مرطوب نیز علائم کمآبی نشان دهد؛ این وضعیت خشکی فیزیولوژیک نام دارد.
بیکربنات بالا صرفاً یک عدد در برگه آزمایش آب نیست؛ میتواند مدیریت pH، حلالیت بعضی کودها، رسوب در سامانه آبیاری و فراهمی ریزمغذیها را دشوارتر کند.
راهحل علمی، حذف کورکورانه کود یا افزایش دوز نیست؛ بلکه مدیریت مجموع بار نمکیِ آب، خاک و کود، همراه با تزریق مرحلهای، آزمون آب و خاک، و پایش ناحیه ریشه است.
متن کامل این مطلب را در اینجا مطالعه کنید.
🔗 کانال تلگرام:
https://t.me/pharmontich
🔗 کانال بله:
https://ble.ir/pharmontich
3August 28, 2026 416 3
