Channels

Top 100 Trending New

Categories

Crypto Gaming News Entertainment Music Sports Tech Gambling Bots and mini apps Finance Business Education Lifestyle Health Travel Auto Fashion Jobs Dating Deals and shopping

Stickers

Stickers Emoji Themes Wallpapers

Bots Gifts Tools

Currency

$ USD ₽ RUB € EUR ₴ UAH ₸ KZT ₺ TRY zł PLN ₪ ILS AED AED R$ BRL Rp IDR RM MYR ¥ JPY ₩ KRW CN¥ CNY

Theme

Português (Brasil)

Bahasa Indonesia

Беларуская

Українська

Channels Categories Stickers Bots Gifts Tools

Premium Wiki Glossary Legal

Notifications Settings Log in

پی آگاهی...: پست #1712 — TG.ME

پی آگاهی...@peyeagahi · 495 subscribers Open in TelegramOpen

t.me/peyeagahi/1712 Translate

September 6, 2026 74

More from this channel

اگر امروز هنوز زندگی به راه است، نه از بابت کارآمدی، بلکه از بابت فروش و هزینه از آینده است! ✍ حبیب رمضانخانی از توجیهات پرکاربرد در مورد وضعیت این‌روزها کشور این است که: درست هست مشکلات فراوانی داریم، ولی همچنان زندگی مردم به راه بوده و در جریان است! در پاسخ بایستی تاکید کرد؛ اشتباه بزرگ اینجاست که این جریان زندگی و به راه بودن، نه از بابت مدیریت و کارآمدی امروز، بلکه از بابت هزینه از آینده و فروش آن است. پس همانگونه که با این سیاست و مشی، گذشته و حال را از دست دادیم، آینده نیز ظرفیتی دارد و روزی به پای این مشی تمام خواهد شد! نشان به آن نشان که: ۱. برای تامین کمبود مواد غذایی و برآورده کردن شعار خودکفایی، از بابت تحریم و عدم دسترسی به تکنولوژی روز، با امتداد شیوه‌های سنتی کشت، هر سال برادشت از آب‌های جاری و زیرزمینی بیشتر و در نتیجه با ته کشیدن وحشتناک آب‌های زیرزمینی، نه تنها کشاورزی و آب آشامیدنی آیندگان نابود، بلکه فرونشست زمین فاجعه غیرقابل برگشت و جبرانی را در پی خواهد داشت که نه سازه‌ای استحکام و نه زیرساختی پابرجا خواهد ماند! ۲. از پی ناکارآمدی و به پای این ایدئولوژی، نسل جوان دهه شصت را به رنج و بیهودگی، به میانسالی رساندیم که می‌توانست کشوری را توسعه‌یافته کند! ولی از بابت آن رویافروشی برای آینده، نه تنها گذشته و امروز این نسل از بین رفت، بلکه از بابت آن رنج و ناامیدی، تمایل به ازدواج و فرزندآوری نیز بسیار کم و مهاجرت و فرار جوانان و نخبگان نیز فزونی گرفت و در نتیجه آینده این نسل نیز به فنا رفت! چون نسل جایگزینی برای کار و انجام خدمات‌رسانی به این جمعیت سالخورده نیز وجود نخواهد داشت. ۳. از بابت این مشی و این تقابل، ایران عملا از کریدورها و راه‌های تجاری، خطوط انتقال نفت و گاز و... کنار گذاشته شد و جایگزین، در کشورهای همسایه سرمایه‌گذاری سنگین در بنادر و خطوط ریلی و لوله‌ای برای انتقال کالا و سوخت انجام شد. فرصتی که حتی به صرف حل شدن مشکل ما با غرب در آینده، مقرون به صرفه نخواهد بود که مسیرها و خطوط از نو ساخته و تغییر مسیر داده شود. ۴. ایران به دلیل منابع عظیم نفت و گاز، از بابت تحریم و ناکارآمدی، بسیاری از فرصت‌های جذب تکنولوژی و سرمایه را از دست داده و عملا سهم و بازار انرژی خود را به نفع رقبا و همسایگان از دست داد. در آینده، با تمایل شدید جهانیان به استفاده از انرژی‌های پاک و استخراج نفت شل و... بی‌شک نفت اهمیت امروز خود را از دست خواهد داد. نفتی که می‌توانست موتور محرکه اقتصاد و توسعه ایران باشد، در آینده بی‌شک نقش کمتری در این پشتوانگی داشته و این فرصت نیز تا حدودی از دست خواهد رفت... @peyeagahi 223·Sep 6

چکیده‌ی رمان مزرعه حیوانات 🌱 141·Sep 6 ⚠️ عادت جمعی! 🖊 سینا رحیم‌پور، روزنامه‌نگار 🔹در هفته‌ای که گذشت، به پیشنهاد دوست عزیزی، خواندن کتاب «یادداشت‌های بغداد» را شروع کردم. قرار شد با هم کتاب را بخوانیم و بعد درباره‌اش حرف بزنیم. 🔸خواندن روایت اول‌شخص از جنگ و تحریم، آن هم در روزهایی که ایران خود با سایه جنگ، محاصره، فشار اقتصادی و نااطمینانی دست‌وپنجه نرم می‌کند، تجربه ساده‌ای نیست. راستش اعصاب من از همان مقدمه کتاب به هم ریخت. فکر نمی‌کردم کتابی بتواند صفحه‌به‌صفحه‌اش مثل تیری به قلب بنشیند. هنوز حتی کتاب را تمام نکرده‌ام؛ در میانه راه‌ام. اما چیزی در آن هست که نمی‌شود از کنارش راحت گذشت: سناریویی که عراق در دهه ۹۰ تجربه کرد، طبقه متوسطی که از بین رفت و مسیری که یک جامعه می‌تواند آرام‌آرام به آن عادت کند. 🔸نُها الراضی، نویسنده کتاب، هنرمند و متعلق به طبقه متوسط رو به بالای عراق است. احتمالاً در ابتدای کار خیال می‌کرد روزنوشت‌هایش قرار است روایت کوتاهی از یک جنگ کوتاه باشد؛ مثل بسیاری از ما که روزنوشته‌های دو جنگ پیشین را برای خودمان می‌نوشتیم. اما زندگی «نُها» در میانه کتاب دیگر شبیه قبل نیست. 🔸در میانه بمباران، حواس نها به سگش، درخت‌ها، غذا، دوستان، مهمانی و شوخی‌های روزمره هم هست. باغ خانه‌اش در روزهای جنگ تبدیل می‌شود به جایی که با طنز «هتل پارادیزو» می‌نامد. خانواده و دوستان دور هم جمع می‌شوند، غذاهایی را که به‌دلیل قطع برق در حال خراب‌شدن است می‌خورند، روی آتش آشپزی می‌کنند و شمع دست‌ساز درست می‌کنند. آدم‌ها ابتدا از جنگ می‌ترسند، بعد شرایط را می‌پذیرند، بعد به جنگ عادت می‌کنند و در نهایت دوباره سراغ زندگی‌شان می‌روند و این عادی شدن چقدر خطرناک است. 🚨چه خطری‌ست این عادی شدن جنگ! اینکه هر بار مرز زندگی عادی کمی عقب‌تر برود و ما هم برای ادامه زندگی، تعریف تازه‌ای از کلمه «عادی» بسازیم. روزی قطع برق بحران است، روزی دیگر بخشی از برنامه زندگی. روزی نایاب‌شدن یک دارو غیرقابل‌تصور است و کمی بعد باید یاد گرفت بدون آن چه کرد. شاید توان انسان برای سازگارشدن با بحران اگر در کوتاه‌مدت فضیلت است، اما برای یک جامعه می‌تواند به نقطه ضعف تبدیل شود؛ وقتی هر وضعیت غیرعادی، پیش از آنکه تغییر کند، پذیرفته و عادی می‌شود. 🚨اما آنچه خطر را بیشتر می‌کند، تبدیل این سازگاری فردی به یک «عادت جمعی» است. ما فقط به‌تنهایی با جنگ و تحریم کنار نمی‌آییم؛ به مرور و در کنار یکدیگر یاد می‌گیریم با آن زندگی کنیم. جامعه استانداردهایش را جابه‌جا می‌کند، انتظاراتش را پایین می‌آورد و هر بار سطح تازه‌ای از سختی را به‌عنوان وضعیت طبیعی می‌پذیرد. چیزی که یک روز خشم و اضطراب عمومی ایجاد می‌کرد، چند ماه بعد به موضوعی روزمره تبدیل می‌شود. خطر عادت جمعی به جنگ و تحریم همین است؛ اینکه جامعه مدام تعریف خود از «زندگی عادی» را کوچک‌تر کند. 🚨زندگی هم هر روز کمی سخت‌تر می‌شود. برق نیست، آب سخت‌تر می‌رسد، دارو کمیاب می‌شود، پول ارزشش را با سرعت از دست می‌دهد، امکان بازسازی زیرساخت‌هایی که در جنگ آسیب دیده‌اند کمتر می‌شود و مفهوم تحریم به صورت مستقیم وارد یخچال، بیمارستان، سفره و خانه مردم می‌شود. 🚨در میانه همه فروپاشی‌ها، خطرناک‌ترین چیزی که فرو می‌ریزد، طبقه متوسط است؛ همان طبقه‌ای که می‌تواند میان جامعه و قدرت، میان بحران و فروپاشی، نقش میانجی داشته باشد. بخشی فقیر می‌شود، بخشی مهاجرت می‌کند و بخشی فقط تلاش می‌کند خودش را نجات دهد. جامعه آرام‌آرام از میانجی‌هایش خالی می‌شود. ❌ اینجاست که باید در یک تصور رایج تردید کرد؛ اینکه فشار بیشتر، تحریم بیشتر و حتی جنگ، لزوماً یک ملت را قوی‌تر و با حتی آزاد می‌کند. جامعه‌ای که سال‌ها برای تأمین ابتدایی‌ترین نیازهایش انرژی مصرف کند، الزاماً مقاوم‌تر نمی‌شود؛ ممکن است فقط خسته‌تر، فقیرتر و بی‌اثرتر شود. آدم‌هایی که تمام توانشان صرف عبور از امروز می‌شود، فرصت و توانی برای ساختن فردا ندارند. جنگ و تحریم فراتر از دولت‌ها، جامعه را از نیروهایی که امکان تغییر، میانجی‌گری و بازسازی دارند خالی می‌کند، شکاف دولت-ملت را تشدید و کشور را در معرض اتفاقات جدید و تلخ قرار می‌دهد. 🔻عراق سال‌های طولانی دهه ۹۰ را زیر یکی از سنگین‌ترین رژیم‌های تحریمی جهان گذراند؛ با زیرساخت‌هایی که در جنگ ۱۹۹۱ آسیب جدی دیده بودند و امکان بازسازی‌شان محدود شده بود. مردم اما زندگی کردند؛ ازدواج کردند، مهمانی رفتند، خندیدند، سوگواری کردند و به کمبودها عادت کردند. شاید ترسناک‌ترین بخش کتاب همین باشد؛ عادت. 🔻قرار نیست ایران را با عراق یکی بدانیم و قرار هم نیست نتیجه بگیریم که آنچه بر عراق رفت، حتماً برای ایران تکرار خواهد شد. تاریخ چنین ساده تکرار نمی‌شود. 🔻اما می‌توان پذیرفت که این یکی از سناریوهای ممکن است؛ سناریویی که در آن فشار اقتصادی، تخریب یا فرسایش زیرساخت، تضعیف طبقه متوسط و عادی‌شدن پی‌درپی بحران‌ها، جامعه را به نقطه‌ای متفاوت از آنچه امروز می‌شناسیم می‌رساند. شاید چیزی که خواندن کتاب را برای من دشوار می‌کند همین است که گاهی احساس می‌کنم صفحه‌به‌صفحه «یادداشت‌های بغداد» می‌تواند روزی درباره ایران هم نوشته شود. 🔸«یادداشت‌های بغداد» برای من تا اینجای کار کتابی درباره فرسایش است. فرسایش آرام‌آرام یک ملت. هر روز چیزی کمتر می‌شود، هر روز استاندارد تازه‌ای از سختی پذیرفته می‌شود و مردم، چون باید زندگی کنند، خودشان را با آن تطبیق می‌دهند. این همان جایی است که عادت فردی به یک عادت جمعی تبدیل می‌شود؛ جامعه‌ای که نه یک‌باره، که ذره‌ذره به کمتر داشتن، کمتر خواستن و سخت‌تر زندگی کردن خو می‌گیرد. 🔸برای ما کتاب هشدار مهمی دارد؛ نگذاریم چیزی که امروز غیرعادی است، فردا به بخشی از زندگی عادی ما تبدیل شود. 👈الی ویزل داستان نویس یهودی خطر بی‌تفاوتی و عادی شدن را اینگونه توصیف می‌کند: دشمن عشق، تنفر نیست بی‌تفاوتی است. دشمن زیبائی، زشتی نیست، بی‌تفاوتی است. دشمن ایمان، کفر نیست، بی‌تفاوتی است. و دشمن زندگی، مرگ نیست، بی‌تفاوتی میان مرگ و زندگی است. ✅ باید در مقابل هرکس که می‌خواهد جنگ را عادی سازی کند، تخریب زیر ساخت‌ها را توجیه کند، حمله نظامی را آزادی بخش جلوه دهد و افتادن بمب روی سر مردم را ناگزیر می‌داند ایستاد. زندگی ما قرار نیست با این رخدادها عادی شود. https://www.jamaran.news/fa/tiny/news-1725862 🇮🇷 @jamarannews 95·Sep 5

این متن نبویان، نماینده پایداری مجلس، قبل از حملات اخیر است! مثل همیشه تکیه بر اطلاعات و تحلیل‌های خطا، چون حساب زیاد کردن بر انتخابات کنگره آمریکا! سابق هم مسئولان و کارشناسان بارها روی موارد مشابهی تاکید و خوش‌خیالی زیادی کردند که نمونه‌های آن: به دلیل اهمیت ماه رمضان آمریکا هیچگاه در این ماه به کشوری مسلمان حمله نخواهد کرد! آمریکا به خاطر وجهه خود در جام جهانی جمله‌ای نخواهد کرد و حالا هم انتخابات کنگره و تاکید و مانور زیاد روی این موضوع که حملات اخیر خود گویای واقعیت است. و در آخر، تاکید بر اینکه مطلوب چین کش‌دار شدن جنگ ایران و آمریکاست تا تسلیحات آمریکا دچار کمبود شده و چین کار خود در تایوان را بهتر پیش ببرد و هم اینکه از تمرکز آمریکا به شرق و استقرار جنگ افزارهایش در اطراف چین کاسته شود. ولی دیدار سرپایی و سرد رییس‌جمهور چین با آقای پزشکیان و اینکه گفته می‌شود از شروط چین برای همکاری با ایران، باز گذاشتن تنگه هرمز و عدم دریافت عوارض و تعیین و تکلیف روابط ایران با عربستان و آمریکا تأکید شده، خود گویاست چقدر تحلیل‌ها دچار خطاست! ✍ حبیب رمضانخانی @peyeagahi 614·Sep 2

@peyeagahi 205·Aug 30

An open web layer over public Telegram — search, stats and channel reading right in your browser, no account, no install.

Not affiliated with Telegram FZ-LLC; all data comes from public sources.

Catalog

Top channels Categories Countries Search

Content

Stickers Emoji Gifts Themes Wallpapers

Help

Tools Wiki Glossary Blockchain Safety Premium Advertisers Advertising

© 2026 TG.ME · G.Media network· Updated 09/05/2026 · v0.2.0 · cd00242

Privacy Terms DMCA & complaints Report a violation

Similar channels

دُرِّ دَری597 subscribers

آخرین خبر البرز93K subscribers

برترین های نژادی9.2K subscribers

میلیتاری در جهان موازی3.9K subscribers

پاویون | سیدرضاحسینی5.2K subscribers

🍀 اندیشه ایرانی 🍀2.7K subscribers

کانال شنا4.4K subscribers

تلگرامخونه1.1K subscribers