و شب بخیر به استخوان ترقوه‌ات، که نبوسیدمش، که پناه ندادمت و گذاشتم… — Parham Dana

و شب بخیر به استخوان ترقوه‌ات، که نبوسیدمش، که پناه ندادمت و گذاشتم پرنده‌ای باشی که از رسیدن به دست‌های دیگری شاد است.
شب بخیر به بستر سردی که آتشش نزدیم زیرا وقت نشده‌بود برای کشف آتش، و یکی از ما بسیار پیش‌تر منقرض شده‌بود.
شب بخیر به اولین سلام، و آخرین خداحافظ، و بهشت و جهنمی که میان این دو حرف ساختیم...