"پـــنــاه"

یه وقتایی دیگه حتی حوصله ی ناراحت بودنم نداری ... نه می خوای حرف بزنی، نه توضیح بدی نه از کسی چیزی بخوای فقط دلت می خواد یه گوشه بشینی و کسی ازت نپرسه چته؟ چون خودت هم نمی دونی چته فقط میدونی خیلی وقته دلت یه آرامش درست و حسابی می خواد... : )

به تو نزدیکم با اینکه ازت فاصله دارم ... : )

ما را حوصله ی خریدن نقاب نبود خوشا آنان که خریدند و عزیزند ....! : )

میبینمت تو بیداریم تو خواب من میای و میری بعدش.. میشه خوابِ بد.... : )

حداقل حالمو میپرسیدی شاید منم زنده نبودم ... : )

یک روز تو میری و من دستم به جایی بند نیست... : )

سوگِ تمام وقت‌هایی که کمک خواستی و کسی نیومد، وقت‌هایی که مجبور بودی همه‌چیز رو خودت سر و سامان بدی، حتی وقتی از درون به‌هم‌ریخته بودی. سوگِ این‌که خیلی زود فهمیدی تکیه کردن به آدم‌ها همیشه امن نیست و نمی‌شه همیشه مطمئن بود وقتی به کسی نیاز داری، کنارت می‌مونه. برای همین کم‌کم یاد گرفتی خودت از پس …

این استقلال نیست… این سوگه.... : )

آدم‌ها شاید به زبون نیارن ولی در طول روز به نوازش؛ لمس و محبت فیزیکی نیاز دارن به طوریکه با مقدار کمی نوازش و بغل کردن کلی احساس امنیت میکنن و اضطرابشون کم میشه. امروز 13 August، روزِ بغل کردنه... : )

شاید شما هم مث من احتیاج به شنیدن این حرفا داشته باشین ... : )

دوست دارم با یه آدم غریبه که هیچی از من و زندگیم نمیدونه، بشینم و راجع به دونه دونه جزییات زندگیم حرف بزنم، گریه کنم، غمگین باشم و دیگه هرگز نبینمش.... : )

دیوونه بودم میدونم .... : )

امیدوارم گاهی زندگی هم  به‌جای اینکه ازمون قوی بودن بخواد، فقط اجازه بده با خیال راحت خوشحال باشیم ... : )

من به یادِ عطر بارون زده‌ی گلای پونه.... : )