.  ؈                

سعید : شیرینیِ منه این بشر! اصلا عجیب و غریب دوستش دارم و میتونم بگم یکی از بهترین ادم‌هاییِ که توی زندگیم دارم! شهرو براش آتیش میزنم، همه رو براش آتیش میزنم و خودشم آتیش میز_ اهم خب میگفتم که شبیه یه روانشناسِ روانیه، وقتی جدی حرف میزنه دلم میخاد لپاشو فشار بدم و وای سیبیلاش خیلییییی بلاسسسسسسست اصلا من هربار مثل همون کلیپ گربه‌ که خودش میدونه دلم میخاد کلشو بکنم تو حلقم)))) پسر نازدونه منه و همش با متین درگیره هروقت وارد کافه میشه به کانتر لم میده و خیلی علیک‌طور (مثلا جذاب) شروع میکنه به حرص دادن من و تا وقتی لیوانِ شیر یا ظرف کیک رو نزنم تو صورتش نمیره، بعد هم میره سراغ حرص دادن مهدی)))) یه استریتِ تمام گیِ و یه‌وقت‌هایی یچیزهایی میگه من جای اون خجالت میکشم و گوشش رو میپیچونم و میبرمش، میتونم بگم باعث خوکی خندیدن‌های نیوشا و اسبی خندیدن‌های من ۹۰ درصدش زیر سر سعیدِ)) هربار که متین شروع میکنه به لاس زدن باهاش سعید میخاد خودشو بکشه و من میز رو گاز میزنم، کاملا جدی با همه شوخی میکنه تا جایی که همرو به مرز سکته میبره و اولین کسیِ که من با شوخی‌هاش هیچ مشکلی ندارم (چون از آدمای شوخ و مزه‌ریز متنفرم و بیشتر آدمای جدی رو دوست دارم خصوصا پسرها) اما سعید اصلا یجور دیگه بامزست))) و اگر نباشه انگار که به کیک شکر نمیزنی همچیز بی‌مزه میشه ... و در آخر بگم خیلی خیلی مهربونِ! بیشتر از حد تصورم دلش پر از مهربونیِ ))) و خب یوقتایی هم جداااااا دلم میخاد بهش چاقو بزنم جدی میگم!!!

پویا : عسسسسسسسلِ منه!!!!! پویا پسرعسلِ منه برای واقعی! خیلی دوست‌داشتنیه جوری که با اولین صحبت‌ها همه ازش خوششون اومد و من چقدرررر ذوق کردم که با همه بچه‌ها دوست شد)))) همیشه نازم میکنه و ابرقهرمانِ منه، خیلی دوستش دارم))) خیلی حواسش بهم هست و با همه بچه‌ها صمیمیه و گرون‌ترین سفارش‌های کافه برای پویاست (خیلی پولداره) ریچه ریچ، پسر خیلی مهربون و خوبیه جوری که روزی ۶۳۶۳۷۲۸۲۲۸۲۸ بار دلم میخاد بهش بگم چقدر مهربونی)))) و خب هربار که وارد کافه میشه میتونم بدوئم سمتش و بپرم بغلش)) خیلی وقت‌ها همرو مهمون میکنه و وقتی سر میز میشینه و حرف میزنه همه به حرفاش گوش میکنن و لذت میبرن و بدون اینکه خودش بدونه استادِ جمع کردن همه دورهمه، بامزه‌ترین بحث‌هارو وسط میکشه و در کنار همه اینها خیلی خیلی مودب و آقاست واقعا نسسنستسنشنمشمش خیلی عسله میمیرم براش! اگه نباشه نداریم همیشه باید باشه، تازه شعبه دوم این کافه رو بهم کمک میکنه توی روسیه بزنم و اگه نباشه کی حواسش به من و بچه‌های کافه باشه! تازه منو نیوشارو کی با ماشین ببره بچرخونه تو خیابونااااا ))

مهدی : قهوه‌ی درجه‌یکِ تلخه! البته با کمی اکلیل‌های من که می‌درخشه اره، مهدی یه نویسنده‌ی ماهر و جذابه که واقعا ارزشمنده و درسته که کم‌حرف یه گوشه دنج و خصوصی برای خودش توی کافه داره اما یوقتایی میرم پیشش دستامو زیر چونم میزارم و برام از کتابش میخونه، شعر میگه و برای من مینویسه و من هربار با چشمای اکلیلی بهش خیره میشم، و خب با اینکه هربار سعی میکنه فقط بیننده باشه من دستش رو میکشم و میبرمش میون جمعیت و سعید یکاری میکنه من کلا پشیمون بشم و سرمو بکوبم توی شیشه‌های کافه))) اما هربار که وارد کافه میشه و زنگوله بالای در کافه به صدا درمیاد دلم گرم میشه و با خودم میگم، امروز هم اومد! و خب ما هممون دوسش داریم و بهش عادت کردیم، اگر نباشه کی برامون شعر بگه! و خب من دلم میخاد تا همیشه هربار که خسته از سرکار برمیگرده یه سر به اینجام بزنه و باهامون هم‌صحبت بشه!

متین : مثلِ آب‌هویج‌بستنی با خامه زیاااادهههه))) خیلی نازدونست و بانمکه! برای من و این کافه پر از حسِ خوبه، یادگاری میزاره اینجا و خیلی پسر حرف‌گوش‌‌کنیه، وقتی وارد کافه میشه با خوشحالی براش دست تکون میدم و یوقتایی محکم بغلش میکنمممم بس که ناز و دوست داشتنیه، پسرکوچولوی نازنازیِ اینجاست و خیلی هم خرابکاره!!!! اما آدم دلش نمیاد چیزی بهش بگه جز پدی وای خندم گرفت_ یوقتایی پدی میاد پشت کانتر و از دستش میخاد خودشو بکش_ و منم فقط میخندم و بدتر حرص میخوره))) تازه عاشقِ سعیده و کلی باهم مومنت‌های عاشقانه دارن

ساینا : شبیه ماشمالو‌های رنگی‌رنگیه)))) نرم و شیرین، هربار که وارد کافه میشه از خوشحالی دلم میخاد بغلش کنم و فشارش بدم، پررررر از انرژیه (میشه ازش برق تولید کرد) همیشه با من موافقه و عاشقشم به معنای واقعی، یوقتایی بهم توی کارای کافه کمک میکنه وهمیشه لبخند میزنه))) صدای خنده‌های درخشانش و نازش توی کافه که میپیچه منم خندم میگیره و با عشق بهش نگاه میکنم و براش ذوق میکنم من رو یاد شاهزاده‌های شیطون میندازه که دنبال عشق و شاهزاده نیستن و کاملا مستقلن)) تازشم به کافه رنگ میبخشه و همه دوستش دارن مخصوصاااا منننن! و اجازه نداره که نباشه، باید همیشه باشه چون اگر نباشه کافه شبیه یه نقاشی بی‌روح میشه!

ستاره : اقیانوسِ خاکستریِ منه که از اکلیل‌های من برق میزنه)))) اگر حتی تا ابد هم باهاش حرف بزنم خسته نمیشم، همیشه منو تحسین میکنه و کنارمه، همیشه موافقِ منه! دستم رو میگیره و بهم میگه که اینجاست و بهم اجازه میده با اعتمادبه‌نفس خودم باشم و خودم رو بروز بدم، شبیه اقیانوس آرومه و من جغدِ‌انباریشم)))) کنارش میتونم از تمام علایقم حرف بزنم و با حرف‌های تکراری یا بی‌اهمیت رو‌به‌رو نشم! هربار یک جوابِ شگفت‌انگیز توی کلاهِ شعبده‌بازیش داره! و من رو غافلگیر میکنه))) خیلی زیاد دوستش دارم و هربار که وارد کافه میشه بوی عطرش جلوتر از خودش وارد میشه، نگاهم پر از شادی و ذوق میشه و کنارش احساس میکنم زیباترین شاهدخت جهانم! دلم میخاد برم بپرم بغلش اما خجالت میکش_ ، آروم و بی‌سروصدا یه گوشه دنج ر
میشینه و قهوه سفارش میده و هربار یه کیک جدید رو سفارش میده، بخاطر ایشون من کلی کیک مختلف درست میکنم تا هربار اون تحسین رو از چشماش ببینم! و اون کلماتِ بی‌نظیر رو از زبونش بشنوم )))