شکرین حدیث سعدی

برنامه 60 سعدی‌خوانی غزلیات ۲۹۱ تا ۲۹۵ سعدی بر اساس تصحیح محمدعلی فروغی تاریخ ضبط: فروردین ۱۴۰۴ @OnlineSadi | شکرین‌حدیث سعدی .

[media, no text]

دو خوانش از یک بیت از #سعدی تو جفای خود بکردی و نه من نمی‌توانم که جفا کنم؛ ولیکن نه تو لایق جفایی این بیت ممکن است دو گونه خوانده شود: تو جفای خود بکردی و نه؛ من نمی‌توانم که جفا کنم؛ ولیکن نه تو لایق جفایی در اینجا بعد از «نه» مکث می‌شود و جملۀ جدیدی شروع می‌شود. در خوانش اول معنا چنین است: تو جف…

ما کلبه‌ی زهد برگرفتیم سجاده که می‌برد به خمّار؟ یک‌رنگ شویم تا نباشد این خرقه‌ی سترپوشِ زنّار غزل ۲۹۴ سعدی - بیت ۳ و ۴ Castbox | Spotify #کوتاه_مفید #مریم_فقیهی_کیا #پادکست #پادکست_فارسی #پادکست_ادبی #غزلیات_سعدی #شرح_غزلیات_سعدی #شکرین_حدیث_سعدی

غزل ۳۷۴ سعدی

🍃 اپیزود ۶۱ از پادکست سعدی‌خوانی منتشر شد. برای شنیدن این اپیزود در کست‌باکس به این لینک مراجعه کنید: https://castbox.fm/va/6030768 اگر کست‌باکس برای شما هم اختلال داره می‌تونید از اپلیکیشن تی‌پاد با این لینک بشنوید: https://tpod.app/app/i/1732786730 اگر تی‌پاد رو روی گوشی ندارید، از این لینک …

🍃 اپیزود ۶۰ از پادکست سعدی‌خوانی منتشر شد. برای شنیدن این اپیزود در کست‌باکس به این لینک مراجعه کنید: https://castbox.fm/va/6030768 اگر کست‌باکس برای شما هم اختلال داره می‌تونید از اپلیکیشن تی‌پاد با این لینک بشنوید: https://tpod.app/app/i/1732786730 اگر تی‌پاد رو روی گوشی ندارید، از این لینک …

غزل 403 سعدی در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم بدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم به وقت صبح قیامت که سر ز خاک برآرم به گفت و گوی تو خیزم به جست و جوی تو باشم به مجمعی که درآیند شاهدان دو عالم نظر به سوی تو دارم غلام روی تو باشم به خوابگاه عدم گر هزار سال بخسبم ز خواب عاقبت آگه به بوی موی تو…

غزل 13 سعدی به جهان خُرَّم از آنم که جهان خُرَّم از اوست عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست به غنیمت شِمُر ای دوست دمِ عیسیِ صبح تا دل مُرده مگر زنده کنی کاین دَم از اوست نَه فلک راست مُسَلَّم نَه مَلَک را حاصل آنچه در سِرِّ سُویدایِ بنی‌آدم از اوست به حلاوت بخورم زهر که شاهد ساقیست به ارادت …

اَعرابی را دیدم در حلقهٔ جوهریانِ بصره که حکایت همی‌کرد که: وقتی در بیابانی راه گم کرده بودم و از زاد معنیٰ چیزی با من نمانده بود و دل بر هلاک نهاده، که همی ناگاه کیسه‌ای یافتم پُر مروارید. هرگز آن ذوق و شادی فراموش نکنم که پنداشتم گندمِ بریان است، باز آن تلخی و نومیدی که معلوم کردم که مروارید است! …

غزل ۵۰۸

غزل ۴۲۵

غزل ۳۵۶ خیلی غزل سختی بود..

غزل ۱۴۱

غزل ۱۱۴