A ‌ ‌ ‌ ‌

نمیدونم چرا دو خط خوبی و دو خط بی توجهی؛ ولی بدون من مال این بازی‌های روانی نیستما، یهو به خودت میای میبینی خیلی بی سر و صدا سوت پایان بازی رو زدم و تورو با این سیاست مداری‌هات تنها گذاشتم؛ برا من واقعی بودنا مهمه عزیزم.

همیشه که نباید همه چی درست باشه، ولی اینکه همیشه‌ام همه چی غلطه منطقی نیست.

زندگی یه مجموعه‌ی منظم از بی نظمی هاست.

هرچه را که باید از دست دادم خواهی بیا بهشت من شو خواهی برو به جهنم.

انقد دلم واست تنگ میشد که ندیدنت میشد سخت برام.

هیچ وقت تو ذوقم نزن با حرفات منم کاری میکنم هر روز ذوق کنی.

تو خیره کننده بودی برای منی که از نگاه کردن به آدما متنفر بودم.

بزرگترین ایرادم اینه که به محض اینکه از چیزی دلخور بشم دیگه توضیح نمیدم، فقط ساکت میشم و دور میشم.

برای آن چشم ها که در آن‌ها هم رستگاری بود و هم سقوط، و من هر دوی آن‌ها را انتخاب کردم.

غرق هیچ رویایی نشو، غریق نجاتی وجود نداره.

اگر بهم نیاز داری بهم زنگ بزن؛ مهم نیست خوابم یا مشکلات خودم رو دارم یا از دستت عصبانیم، من همیشه برای تو وقت دارم.

سرسری رد شو و بگذر، دِقَت، دِق‌َت میدهد.

تا آدم مورد علاقت قلبت رو جر نده نمیفهمی به آدما اعتمادی نیست.

عاقبت بلند پروازی هایت را هم دیدیم، تو هر شب در آغوش او گریه میکنی و من، هرشب در آغوش الکل از تو میشنوم.