تغذیه در بیماری کلیوی مزمن (CKD): از پیشگیری تا دیالیز (بخش دوم)… — NutriZone — TG.ME

​🩺 تغذیه در بیماری کلیوی مزمن (CKD): از پیشگیری تا دیالیز (بخش دوم) ​مدیریت حیاتی الکترولیت‌ها، ویتامین‌ها و ریزمغذی‌ها ​همکاران ارجمند، در ادامه پست قبل، به یکی از پرچالش‌ترین بخش‌های رژیم‌درمانی بیماران کلیوی، یعنی کنترل الکترولیت‌ها و مکمل‌یاری می‌پردازیم: ​⚖️ 1. مدیریت الکترولیت‌ها * ​پتاسیم (K): در مراحل ۴ و ۵ معمولا به ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ میلی‌گرم محدود می‌شود. - ​تکنیک کاهش پتاسیم: خیساندن سبزیجات (حداقل ۲ ساعت) و آب‌پز کردن با آب فراوان و دور ریختن آب آن - ​میوه‌های ایمن‌تر: سیب، توت‌فرنگی، آناناس و زغال‌اخته ​⚠️ فسفر (P) - نکته طلایی کلینیکال: هدف، حفظ فسفر در محدوده نرمال آزمایشگاهی و محدودیت دریافت تا ۸۰۰ - ۱۰۰۰ میلی‌گرم در روز است. اما نرخ جذب منابع با هم کاملاً متفاوت است: * ​فسفر حیوانی (آلی): جذب ۴۰ تا ۶۰ درصدی (گوشت، تخم‌مرغ) * ​فسفر گیاهی (آلی): به دلیل وجود فیتات، کمترین جذب را دارد (۲۰ تا ۴۰ درصد) ​🚨 فسفر معدنی (صنعتی): موجود در نوشابه‌ها و افزودنی‌ها، جذب خطرناک ۹۰ تا ۱۰۰ درصدی دارد! آموزش خواندن برچسب محصولات (کدهای E338 تا E343) به این بیماران حیاتی است. ​💊 2. پروتکل ویتامین‌ها و ریزمغذی‌ها * ​ویتامین D: به دلیل اختلال کلیه در هیدروکسیلاسیون، فرم فعال دارو یعنی کلسیتریول (Calcitriol) یا پاری‌کلسیتول باید تجویز شود، نه ویتامین D3 ساده! * ​ویتامین‌های محلول در آب: کمبود B6، B12 و فولات در دیالیز شایع است و نیاز به مکمل روتین دارند. * ​ویتامین C: اکیدا باید به ۶۰ تا ۹۰ میلی‌گرم محدود شود (دوز بالا ریسک تجمع اگزالات را به شدت افزایش می‌دهد). * ​ویتامین A: در بیماران CKD تجمع می‌یابد؛ از تجویز مکمل حاوی این ویتامین پرهیز شود. * ​آهن: به دلیل التهاب و خونریزی، کمبود آن شایع است و در بیماران دیالیزی، تزریق وریدی (IV) بر فرم خوراکی ارجحیت دارد. ​━━━━━━━━━━━━━━ ادامه دارد... https://t.me/NutriZone_5