ادوارد هاپر چندین فضا را باهم ترکیب می‌کرد تا به تصویری واحد برسد. مثل همین نقاشی، که جزئیاتش از چندین سینما در نیویورک ترکیب شده و در سمت راست همسر هاپر، جوزفین (جو)، را می‌بینیم. بعدها این قاب الهام‌بخش سکانسی در فیلم «افق گمشده»ی فرانک کاپرا شد.
دیوید هاکنی هم، که عکاسی هم می‌کرد، عادت داشت این کار را بکند. او عناصر اصلی شهرها را کنار هم می‌گذاشت و در تصویری واحد آن‌ها را کنار هم کلاژ می‌کرد.
در جلسه‌ی دوم «شهر و نقاشی»، کارهای ادوارد هاپر را می‌بینیم.
تصویر اول:
New York Movie, by Edward Hopper, 1939.
تصویر دوم: کلاژی از دیوید هاکنی.
شرکت در جلسه‌ی دوم شهر و نقاشی: ادوارد هاپر و شهری از آن خود
۲۴ مهر ۱۴۰۵ ۲۰۹ ۱
