وقتی آیندهی رایانش کوانتومی جدیتر از همیشه میشه
در آخرین پست بلاگ Scott Aaronson، بحث درباره اینه که چقدر احتمال داره تا چند سال آینده رایانش کوانتومی مفید و fault-tolerant واقعاً محقق بشه، یعنی ماشینی که بتونه الگوریتمهایی مثل Shor رو با خطاهای مدیریتشده اجرا کنه. بعد از شرکت در کنفرانس Q2B و دیدن پیشرفتهای واقعی در سختافزار (مثل سیستمهای Ion-trap، QuEra، Quantinuum و چیپهای Google/IBM)، دیدگاهش نسبت به «آیندهی نزدیک» کوانتوم بیشتر مثبت شده، هرچند هنوز نمیدونه دقیقاً کی این اتفاق میافته. از نظرش در ۲۰۲۵، برخی پلتفرمها به فیدلیتی بالای 99.9٪ رسیدهان، سطحی که آستانهی fault-tolerance رو امکانپذیر میکنه.
در یک مصاحبهی مرتبط با موضوع نیز به این نکته اشاره شد که اگر قبل از انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۲۸، یک کامپیوتر کوانتومی fault-tolerant بتونه حتی کاری ساده مثل فاکتور کردن عدد ۱۵ با الگوریتم Shor انجام بده، اون رو «احتمال زنده» میدونه نه قطعیت، بلکه چیزی مثل “نه مطمئنم نمیشه”.
نویسنده همچنین بین دو نوع شرکتها تفکیک قائل شده:
۱. گروهی که واقعاً روی مشکلات علمی واقعی کار میکنن
۲. گروهی که فقط روایتهای جذاب برای سرمایهگذاران و دولتها میسازن بدون اینکه لزوماً پیشرفت فنی پشتش باشه.
در پایان، تاکید میکنه که هنوز برنامهها و کاربردهای واقعی کوانتومی محدود به حوزههایی مثل شبیهسازی فیزیک/شیمی، شکستن رمزنگاری فعلی، و در آینده کاربردهای بهینهسازی هستن، اما مسیر برای دیدن اینها تا چند سال آینده کوتاهتر از گذشته به نظر میرسه.
منبع:
scottaaronson.blog
@NobarCloud ☁️
Shtetl-Optimized
More on whether useful quantum computing is “imminent”
These days, the most common question I get goes something like this: A decade ago, you told people that scalable quantum computing wasn’t imminent. Now, though, you claim it plausibly is immi…
6December 22, 2025 644 9
