۱۰۰ روز گذشت…
اما داغتان هنوز تازه است،
انگار همین دیروز
نامتان را با بغض صدا زدیم.
جای خالیتان
در دل این شهر، در دل ما،
هر روز عمیقتر میشود.
شما رفتید، اما حضورتان در خیابانها، در نگاهها، در نفسهای ما جاری است.
شما خاموش نشدید...
به هزاران صدا تبدیل شدید.
به امید، به خشم، به ایستادگی.
۱۰۰ روز گذشت...
و هنوز
قلبهایمان
برای شما میتپد…
یادتان فقط یادآوری یک فقدان نیست،
یادآور راهیست که هنوز ادامه دارد...