آمریکا قبلاً هم برای مدیریت بدهی، قواعد بازی را عوض کرده بود
بدهی دولت آمریکا از 40 تریلیون دلار گذشته و بازده اوراق بلندمدت خزانهداری به بالاترین سطح از سال 2007 رسیده است. یعنی دولت برای قرض گرفتن پول، باید سود بیشتری به سرمایهگذاران بدهد. به گزارش رویترز، در دورههای مختلف، دولت آمریکا برای جذب پول روشهای جدیدی ساخته یا قوانین بازار را تغییر داده است.
یکی از اولین نمونهها به جنگ داخلی آمریکا برمیگردد. بدهی دولت بین سالهای 1860 تا 1865 از حدود 65 میلیون دلار به 2.7 میلیارد دلار رسید. برای پیدا کردن خریدار بیشتر، دولت قوانینی تصویب کرد که بانکهای فدرال را مجبور میکرد بخشی از پشتوانهی پول خود را به شکل اوراق دولتی نگه دارند. همزمان، فروش اوراق به مردم عادی هم گسترش پیدا کرد.
در جنگ جهانی دوم هم دولت آمریکا به شکل گسترده از مردم پول قرض گرفت. حدود 27 میلیون آمریکایی بهطور منظم اوراق جنگی میخریدند و در نهایت، تقریباً نیمی از بدهی ایجادشده برای تأمین هزینههای جنگ از همین راه تأمین شد. فدرالرزرو هم برای پایین نگه داشتن هزینهی استقراض دولت، بازده اوراق بلندمدت را روی حدود 2.5% محدود کرد. البته این سیاست بعداً به افزایش فشار تورمی کمک کرد و در سال 1951 کنار گذاشته شد.
اوایل دههی 1960، آمریکا دوباره با فشار روی دلار و خروج سرمایه روبهرو شد. در واکنش، فدرالرزرو برنامهای به نام Operation Twist اجرا کرد؛ اوراق کوتاهمدت را میفروخت و اوراق بلندمدت میخرید تا نرخهای بلندمدت پایین بماند، بدون اینکه فشار بیشتری به دلار وارد شود. همین سیاست سالها بعد، در 2011 و 2012، دوباره برای کمک به اقتصاد بعد از بحران مالی استفاده شد.
در دههی 1970 هم دولت روش فروش اوراق را تغییر داد. تا قبل از آن، خزانهداری قیمت و شرایط اوراق را خودش تعیین میکرد؛ اما با افزایش تورم و نوسان نرخ بهره، این روش دیگر جواب نمیداد. آمریکا از آن زمان به سمت حراج اوراق رفت تا بازار خودش قیمت و نرخ مناسب را تعیین کند؛ مدلی که پایهی بازار امروزی اوراق خزانهداری آمریکا شد.
حتی در سال 1978، وقتی دلار تحت فشار بود، دولت آمریکا اوراقی به مارک آلمان و فرانک سوئیس منتشر کرد تا ارز خارجی جذب کند و از دلار حمایت کند. این سابقه نشان میدهد آمریکا در دورههای بحران مالی، بارها ابزارهای تازهای برای تأمین پول، پایین نگه داشتن هزینهی بدهی یا حمایت از دلار ساخته است.
@newscitypro
