⭕️درمانِ گران در ایران؛چرا بیماران درمان را نیمهکاره رها میکنند؟
🔹گرانی درمان، بسیاری از بیماران را وادار کرده بهجای درمان کامل، درد را موقتاً کنترل کنند و تصمیم اصلی را به زمانی نامعلوم بسپارند.
🔹بیمار همیشه درمان را ترک نمیکند؛ گاهی فقط شکل آن را عوض میکند. دندان را میکشد و ترمیم نمیکند، جلسات توانبخشی را از سه جلسه به یکی میرساند، جراحی را از بیمارستان خصوصی به صف مرکز دولتی میبرد.
🔹در کشوری که حدود ۹۵ درصد جمعیت نوعی بیمه عمومی دارند، سهم پرداخت مستقیم مردم از کل هزینه سلامت ۴۳.۱۵ درصد است؛ یعنی فاصله میان بیمهشدن و توان درمانشدن به یکی از مهمترین مسائل اقتصاد سلامت تبدیل شده است.
🔹دردهایشان یکی نیست؛ یکی دندان است، یکی مفصل، یکی کمر و دیگری بیماریای که باید سالها با آن زندگی کرد. اما تصمیم اقتصادیشان شبیه یکدیگر است.
🔹درمان حذف نشده، به تعویق افتاده؛ کامل نشده، کوچک شده؛ و چیزی که قرار بود مسیر بهبود باشد، فعلاً به راهی برای قابلتحمل کردن درد تبدیل شده است.
🔹بیماری که پول ندارد الزاماً از نظام سلامت ناپدید نمیشود؛ ممکن است بارها با همان درد برگردد، مسکن بخواهد، درمان را عقب بیندازد یا بخشی از مراقبت را کنار بگذارد.
🔹و شاید مهمترین نشانه بحران همین باشد؛ جایی که سؤال بیمار از بهترین درمان برای من چیست؟ به این تغییر میکند که: فعلاً چه کاری کنم که بتوانم با این درد ادامه بدهم؟
⚫️👈 آوای دالانپـــر
⚫️👈رسانه ای با رویکرد مستقل و مردمی
⚫️👉 @Nergi
1September 12, 2026 159
