. اما هیچ طلسمی ابدی نیست. داستان این قطعه زمانی تغییر کرد که ولفگانگ آمادئوس موتزارتِ ۱۴ ساله، در سفری به واتیکان تنها یکبار فرصت شنیدن آن را پیدا کرد. نبوغ خیرهکننده او باعث شد که به محض بازگشت به اقامتگاهش، تمام این اثرِ پیچیده را بدون کوچکترین خطایی از حفظ روی کاغذ پیاده کند و بدین ترتیب، این موسیقی آسمانی برای همیشه از بندِ ممنوعیت رها شد و در تاریخ موسیقی جهان ماندگار گشت. این قطعه که نامش به معنای «خدایا بر من رحم کن» است، فراتر از یک ساختار موسیقایی، تجربهای از خلسه و پاکی است. گویی اوج صدای سوپرانو در آن، مرز میان زمین و آسمان را برای شنونده محو میکند. شنیدنِ «میزِررِه» صرفاً گوش سپردن به یک اثر کلاسیک نیست؛ بلکه همنوا شدن با دعایی است که قرنها در سکوتِ دیوارهای واتیکان حبس شده بود. شناسنامه اثر: نام اثر: Miserere mei, Deus آهنگساز: Gregorio Allegri سال تولید: حدود ۱۶۳۸ میلادی ژانر: Classical / Baroque NavaakMedia
7
