تو اگر نبودی من با چه کسی اینقدر بیپرده و عریان حرف میزدم؟ چه کسی ناگفتههای مرا میشنید و چهکسی درک میکرد که میان آنهمه عجولانه و بیوقفه حرف زدن، دقیقا چه میگویم و چه چیزی مرا آنقدر بههم ریخته که باید حرف بزنم؟
تو نبودی چه کسی میفهمید که من الآن و در این لحظه که #احساس ضعف میکنم، فقط نیاز دارم شنیدهشوم؟ نیاز دارم که احساس کنم کسی میفهمد چه رنجی میکشم، چقدر سختی پشتسر گذاشتهام و چه راه سختی پیشرو دارم...
خدا را شکر که تو را دارم…
تو هنوز هستی و درست مثل
یک کودک ۷ سالهی بیگناه،
مرا دوست داری و به من حق میدهی و پناهم میشوی...
خدا را شکر که آغوش تو هست، صدای تو هست، سایهی تو هست، حرفهای تو هست...
من اگر تو را نمیشناختم و اگر تو بخش مهمی از جهان من نبودی، چه میکردم؟! کجای جهان ایستادهبودم و به چه امیدی ادامه دادهبودم و با چه ذوقی دوام میآوردم؟!
|نرگس صرافیان طوفان|
7
3July 22, 2026 125 1
