خشونت خانگی را میتوان ترومايی بینفردی و بیننسلی دانست که در بستر نقشهای جنسیتی رخ میدهد. بهعبارتی این تروما نهتنها فرد را زخمی میکند، بلکه ازطریق انتقال ناخودآگاه الگوهای فرزندپروری به نسل بعد، چرخۀ خشونت را تداوم میبخشد. زنانی که در کودکی شاهد خشونت بودهاند، ممکن است آن را «عادی و معمولی» تلقی کنند و در بزرگسالی بازتولیدش کنند. از دیدگاه فروید، این انتقال ازطریق سوپرایگو صورت میگیرد؛ جایی که دخترک خشونت پدری را درونیسازی میکند، بهعنوان نظم طبیعی روابط میپذیرد و بعدها در انتخاب شریک، ناخودآگاه همین الگو را بازآفرینی میکند. 📚 نشریۀ ناربُن، شمارۀ چهارم، صفحۀ ۱۰ @narbon_SBU
6August 6, 2026 261 2
