Codicils 30 (قسمت آخر) (در پایان، متن زیر از منبعِ الهامِ Codicils،… — ماهیت واقعیت شخصی — TG.ME

#Codicils 30 (قسمت آخر) (در پایان، متن زیر از منبعِ الهامِ Codicils، ظاهرا خطاب به شخصِ جین رابرتز است که خود در تمام زندگی به‌شدت محافظه‌کار و هراسان از زیاده‌روی در انتقالِ پیام‌های نامتعارف بود، و حتی سعی می‌کرد مانند ترمزی برای محتوای ست عمل کند، و همواره دغدغه‌هایی از این دست داشت که حالا آکادمی چه می‌گوید؟ مذهب چه می‌گوید؟ مردم چه می‌گویند؟ و ترس‌هایی که هرگز حل نشد و دائم تکرار و تکرار شد، انقباض و عقب نگه‌داشتنی که در بدنش نیز نمود جسمانیِ کامل یافت. با این حال، متن مشخصا کاربردی عمومی دارد، مترجم) ✅ مانند یک کشوری که در نیاز خود به دفاع اغراق می‌کند، شما نیز زیاده‌روی می‌کنید، و انرژیِ بسیاری را از هنر، خلاقیت، و تحقق قابلیت‌های فردی به سمت دفاع منحرف می‌کنید. در چنین سیاست‌های منحرفی، شما به‌قدری برای حفاظت از منابع خود تلاش می‌کنید که دیگر اساسا نمی‌توانید آنها را درست به کار بگیرید: شما غِنای خود را مخفی می‌کنید که یک‌وقت دزدیده نشود، و خود را از لذت و شادیِ سرشارِ ذاتیِ وجود خودتان محروم می‌کنید! اگرچه با این وجود خلاقیت و رشد شما کماکان به‌سختی ادامه می‌یابد، اما شما اینک باید Codicils را بپذیرید. آنها جملاتی غامض و مبهم که هیچ ارتباطی با رفتار انسان‌ها نداشته باشند نیستند، بلکه به‌عنوان بنیانی بهتر و خلاقانه‌تر برای «خودحکومتیِ» (Self-Government) شما خدمت می‌کنند، و رفتار را به همان شکل تحت تأثیر قرار خواهند داد که یک کشور اگر قانون اساسیِ تازه و آزادتری را نسبت به قوانین محدود قبلی به‌کار گیرد تغییر خواهد کرد. ✅ عالَم هستی متخاصم نیست. هیچکس نمی‌تواند شما را بیازارد، و هیچ انتقادی نمی‌تواند شما را بیازارد، مگر این که در همان سطح محدود از ادراک باقی بمانید. 📗 سیاست‌های روانی (Psychic Politics) ، فصل 22، جین رابرتز، 1976 #ست #جین_رابرتز @NaoPeRe