میان شدت ایام گشته ام ناچیز
بسان دال که در او شده است آن مدغم
**
که در بلا غم یار است یار جانی ما
**
اهل درد می دانند قدر دردمندان را
**
الفت جان را ثباتی نیست می ترسم زهجر
جان من از دل نمی آید که جان گویم تو را
**
من لاله ی بهار غمم شبنمم تویی
**
فزون تر از همه این غم که غمگساری نیست
**
چرا ز چشم تو بر من نمی افتد نظری
مگر که قاعده ی مردمی درافتادست
دیوان محمد فضولی اصفهانی
August 19, 2026 191
