ناب: post #236 — TG.ME

📕کتاب REST API Design Rulebook

📌 فصل اول: معرفی (Introduction)

📍پارت: اول

#کتاب

💎 سلام به دنیای اینترنت 💎

وب از یه گروه به اسم "داده‌گیری و کنترل" توی سازمان تحقیقاتی اروپا برای فیزیک هسته‌ای (CERN) در ژنو، سوئیس شروع شد.
این ماجرا از وقتی شروع شد که یه برنامه‌نویس کامپیوتر یه ایده هوشمندانه برای یه پروژه نرم‌افزاری جدید به ذهنش رسید.
توی دسامبر ۱۹۹۰، برای اینکه به اشتراک‌گذاری اطلاعات راحت‌تر بشه، "تیم برنرز-لی" یه پروژه غیرانتفاعی رو شروع کرد که اسمش رو "WorldWideWeb" گذاشت.
بعد از حدود یک سال کار مداوم روی پروژه‌اش، برنرز-لی اینا رو اختراع و پیاده‌سازی کرد:
• شناسه منبع یکتا (URI)، یه فرمت که به هر سند وب یه آدرس یکتا میده.
• پروتکل انتقال ابرمتن (HTTP)، یه زبان پیام‌محور که کامپیوترها می‌تونن ازش برای ارتباط توی اینترنت استفاده کنن.
• زبان نشانه‌گذاری ابرمتن (HTML)، برای نمایش اسناد اطلاعاتی که حاوی لینک‌هایی به اسناد مرتبط هستن.
• اولین سرور وب.
• اولین مرورگر وب، که برنرز-لی اسمش رو هم "WorldWideWeb" گذاشت و بعداً به "Nexus" تغییر داد تا با خود وب اشتباه گرفته نشه.
• اولین ویرایشگر HTML به صورت WYSIWYG (یعنی چیزی که می‌بینی همونه که دریافت می‌کنی)، که توی خود مرورگر ساخته شده بود.

در ۶ آگوست ۱۹۹۱، تیم برنرز-لی توی اولین صفحه وب نوشت:
"WorldWideWeb (W3) یه ابتکار برای بازیابی اطلاعات هایپرمیدیا توی یه منطقه وسیع هست که هدفش دسترسی عمومی به یه دنیای بزرگ از اسناد هست."
از همون لحظه، وب شروع به رشد کرد، گاهی به‌صورت تصاعدی. طی پنج سال، تعداد کاربران وب به ۴۰ میلیون نفر رسید. یه زمانی بود که این تعداد هر دو ماه دو برابر می‌شد. همون "دنیای اسناد" که برنرز-لی توصیف کرده بود، واقعاً در حال گسترش بود.

در واقع، وب خیلی سریع و بزرگ شده بود و به سمت فروپاشی می‌رفت. ترافیک وب از ظرفیت زیرساخت اینترنت فراتر می‌رفت. علاوه بر این، پروتکل‌های اصلی وب به طور یکسان پیاده‌سازی نشده بودن و پشتیبانی از کش‌ها و واسطه‌های تثبیت‌کننده نداشتن. با این رشد سریع، مشخص نبود که آیا وب می‌تونه با این تقاضای روزافزون سازگار بشه یا نه.

@ninja_learn_ir
August 29, 2024 101