ذهن برونی من: post #575 — TG.ME

برف

برف انتظار،
در گستاخی زمانهٔ نگاهشان،
چونان فریادی،
سپیدی صبح‌دم را
از خویش تهی می‌کند؛
تا در یأس اینجاییِ تعلیق،
سیاه‌مشق فرصت‌های ناگاه را
به حقارت افسانهٔ توهم بیش‌پنداریشان،
در مرگ اضطراب لحظه‌ها،
از نو،
تکرار کند.
Barf Ruye Kajha
❤7
October 5, 2025 793 7