آمیت سیگال خبرنگار و تحلیلگر سیاسی کانال ۱۲ اسرائیل: 🟢فرض کنید در… — نظامی - سیاسی — TG.ME

صبح زودِ روز گذشته، نیروهای شین‌بت تحت پوشش حملات هوایی به ساختمانی در قلب شهر غزه یورش بردند و با «معین العربید» ــ رئیس دستگاه امنیت داخلی حماس ــ از ساختمان خارج شدند. او معادل رئیس شین‌بت، «دیوید زینی»، در ساختار حماس است؛ با این تفاوت که زینی از شهروندان اسرائیل محافظت می‌کند، در حالی که العربید یکی از مهره‌های اصلی سرکوب مردم غزه است. وظایف اصلی او شامل پاکسازی و شناسایی مظنونان به همکاری با دشمن، تحمیل وفاداری و حفاظت از رهبران حماس است.

ویدئویی از خودروی ون مورد استفاده در این عملیات آدم‌ربایی منتشر شده است.

پیش از آنکه «اسرائیل کاتس»، وزیر دفاع اسرائیل، موفقیت عملیات را تأیید کند، کانال‌های حماس با افتخار اعلام می‌کردند که «اعضای هوشیار مقاومت» با صرفاً هوشیاری و مراقبت، این یورش را خنثی کرده‌اند. اما پس از انتشار جزئیات بیشتر، روایت خود را تغییر دادند و به کنترل خسارت پرداختند: بله، یک نیروی متخاصم شناسایی شده و مجبور به پرداخت هزینه شده بود و بله، سه همکار نیز دستگیر شده بودند؛ اما اسرائیلی‌ها فقط موفق شده بودند یک «عضو ارشد» نامشخص را که «به‌طور اتفاقی در محل حضور داشته» دستگیر کنند، نه فردی که واقعاً هدف عملیات بوده است.

اکنون که تصویر العربید در اسارت منتشر شده، حماس تلاش می‌کند اهمیت او را کاهش دهد و او را صرفاً یک فرمانده در دستگاه امنیتی معرفی کند، نه رئیس آن. با این حال، نشریات رسمی حماس در سال ۲۰۱۵ او را رئیس امنیت داخلی در شهر غزه معرفی کرده بودند؛ یعنی ۱۱ سال پیش و پس از ده‌ها مورد ترور هدفمند مقام‌های ارشد حماس. او و بسیاری از رهبران کنونی حماس، به‌نوعی باید از نیروهای امنیتی اسرائیل تشکر کنند؛ چراکه بخش بزرگی از ارتقای جایگاهشان نتیجه اقداماتی بوده که ارتش اسرائیل علیه رهبران پیشین حماس انجام داده است. از هر منظری که نگاه کنیم، او یک گنجینه اطلاعاتی است؛ فردی که اسرار مربوط به امنیت رهبران حماس، فعالیت‌های ضدجاسوسی این گروه و شبکه همکاران و عوامل آن را در اختیار دارد.

نتانیاهو او را یکی از ارشدترین چهره‌های این سازمان خواند و گفت که مسئول پنهان کردن و جابه‌جایی گروگان‌ها، مخفی کردن مقام‌های ارشد و بازسازی توانمندی‌های آسیب‌دیده حماس بوده است.

اما نکته مهم‌تر این عملیات چیز دیگری است. اگر صحنه را از غزه به الخلیل یا جنین منتقل کنیم، ماجرا چندان خارق‌العاده به نظر نمی‌رسد؛ نیروهای شین‌بت و ارتش اسرائیل به‌طور معمول افراد مسلح و تحت تعقیب را از قلب این شهرها خارج می‌کنند. این موضوع البته از ارزش عملیات اطلاعاتی و مهارت‌های عملیاتی به‌کاررفته کم نمی‌کند، اما موفقیت این عملیات در اصل حاصل همان نظام امنیتی است که اسرائیل طی سه سال گذشته در غزه ایجاد کرده است.

شاید غزه هنوز به اندازه بخش بزرگی از یهودیه و سامره (کرانه باختری) در دسترس و قابل نفوذ نباشد؛ اما می‌توان گفت شهر غزه امروز بیش از آنکه شبیه مسکو در سال ۱۹۸۷ باشد، به کابل در سال ۲۰۱۰ شباهت پیدا کرده است.