هەمیشە ژمارەی ئەوانەی دەست پێ دەکەن، زیاترە لەژمارەی ئەوانەی تا کۆتا دەمێننەوە!
خوای گەورە ستافێکی موشەڕڕەف کرد، بە خزمەتی شەرعی شەریف، پاشان موسەخخەری کردن بۆ تۆ، تۆشی مۆفەق کرد و دەستت پێکرد.
جا ئاممان سەد ئاممان، سارد نەبیتەوە، نەفس و شەیتان بەسەر خۆتدا زاڵ نەکەیت و نزمی هەڵبژێریت!
سەرکەوتوویی و سەرفرازی، بۆ زیرەکترینەکان نییە، بۆ قوربانیدەرترینەکانە…
