وزیر علوم با بیان اینکه این مجموعه را پس از دریافت تورق کرده است، اظهار داشت: هرچه بگویم قطعاً به اندازهای که شما پژوهش کردید نمیرسد، اما وقتی این مجموعه به دستم رسید، تورقی سریع کردم و برداشتی از آن پیدا کردم. ممکن است بخشی از عرایض من در این جلسه حاصل همین کاری باشد که شما انجام دادهاید. یکی از موضوعاتی که چند بار در کتاب بر آن تأکید شده مفهوم «بازسازی» است که من هم میخواهم بر آن تأکید کنم.
دکتر سیمایی گفت: سختترین روز یک کشور لزوماً روزی نیست که جنگ شروع میشود. سختترین روز، روزی است که جنگ تمام شده و مردم نمیدانند چگونه با هم زندگی کنند و آبادانی را از کجا آغاز کنند و اولویتهایشان چیست. جنگ فقط ویرانیهای فیزیکی و مادی به ارمغان نمیآورد؛ جنگ اعتماد و امید را هم تخریب میکند. بنابراین بسیار مهم است که هشیار باشیم و بدانیم امید از دسترفته و اعتمادهای فروریخته را چگونه دوباره بسازیم.
وی در ادامه با اشاره به درسهای سیاستگذارانهای که میتوان از این مجموعه استخراج کرد، گفت: نخستین درس سیاستگذاری این است که بازسازی با امنیت آغاز میشود. امنیت فقط امنیت نظامی نیست. البته برای کشوری مثل ایران، اقتدار نظامی، سپر دفاعی و تجهیز به موشک و پهپاد یک ضرورت است، اما برای ساخت کشور کافی نیست. ما نیازمند امنیت روانی، اقتصادی، اجتماعی و امنیت غذایی نیز هستیم.
وزیر علوم افزود: اگر در کشور مالکیت محترم نباشد، اگر سرمایهگذار اطمینان نداشته باشد سرمایهای که میگذارد میتواند برای او سودآور باشد، اگر عدلیه پناهگاه نباشد و اگر مدام گروهی روی اعصاب و روان جامعه رژه بروند، این جامعه ساخته نخواهد شد.
دکتر سیمایی با تأکید بر ضرورت شکلگیری گفتوگوی ملی برای دستیابی به یک دکترین جامع امنیتی گفت: برای به دست آوردن امنیت و دکترین امنیت با همه لایهها و مفاهیم آن، باید یک گفتوگوی ملی را آغاز کرد. امیرالمؤمنین(ع) میفرماید: «عِندَ تَضارُبَ الآراءِ یَتَوَلَّدُ الصَّوابَ». با تضارب آرا راه درست پیدا میشود.
وی ادامه داد: البته تضارب آرا به معنای دوقطبیسازی و ایجاد شکاف نیست. تضارب آرا یعنی گفتوگو با حسن نیت، گفتوگو بر محور منافع ملی و گفتوگویی سازنده برای شناخت اولویتها.
وزیر علوم با اشاره به روایت دیگری از امیرالمؤمنین علی(ع) گفت: «یُستَدَلُّ عَلی إِدبارِ الدُّوَلِ بِأَربَعٍ: تَضییعِ الأُصولِ، وَالتَّمَسُّکِ بِالفُروعِ، وَتَقدیمِ الأَراذِلِ، وَتَأخیرِ الأَفاضِلِ».
وی افزود: میخواهید بفهمید چرا بعضی ملتها عقب افتادند؟ این سؤال همیشگی ماست. دهها کتاب، صدها مقاله و هزاران پروژه اجرا شده تا بدانیم علت عقبماندگی چیست. حضرت علی چهار دلیل را نام میبرند. یکی از آنها این است که فروع در چشم شما مهم جلوه کند و وقت، عمر و سرمایههای کشور را را صرف فروع کنید و به جای آن، اصلها را از دست بدهید. همین الان ما داریم چه میکنیم؟ هنوز در میانه جنگ هم هستیم؛ آیا واقعاً به اصول میپردازیم؟
سیمایی در تشریح دومین درس سیاستگذارانه این مطالعات گفت: در پساجنگ باید خیلی سریع زندگی عادی را آغاز کرد. منظور از زندگی عادی این است که دولت و کشور نباید تصور کنند حتماً باید از پروژههای بزرگ شروع کنند. البته زیرساختها باید ساخته شود، اما آنچه برای مردم ملموس است آب، برق، انرژی، حملونقل و مدرسه است. تأمین این نیازهاست که به مردم احساس بازگشت به زندگی میدهد. پس وظیفه دولت این است که ابتدا قابلیت زیستن را ایجاد کند و پس از آن توسعه را دنبال کند.